After the Storm (2016) รักได้มั้ย พ่อคนนี้
เรื่องย่อ
เรียวตะ (ฮิโรชิอาเบะ) อาศัยอยู่กับความรุ่งเรืองในอดีตของเขาในฐานะนักเขียนที่ได้รับรางวัลทำให้เสียเงินไปกับการเป็นนักสืบส่วนตัวเกี่ยวกับการพนันและแทบจะไม่สามารถจ่ายค่าเลี้ยงดูบุตรได้ หลังจากการตายของพ่อของเขาแม่ที่ชราภาพของเขา (คิรินกิกิ) After the Storm และอดีตภรรยาแสนสวย (โยโกะเมค) ดูเหมือนจะดำเนินต่อไปด้วยชีวิตของพวกเขา เมื่อต้องต่ออายุการติดต่อกับครอบครัวที่ไม่ไว้วางใจในตอนแรกเรียวตะพยายามดิ้นรนเพื่อควบคุมการดำรงอยู่ของเขาและค้นหาสถานที่ที่ยั่งยืนในชีวิตของลูกชายคนเล็ก (ไทโยโยชิซาวะ) จนกระทั่งคืนฤดูร้อนที่มีพายุทำให้พวกเขามีโอกาสกลับมาผูกพันกันอีกครั้ง
ผู้กำกับ
- Hirokazu Koreeda
บริษัท ค่ายหนัง
- AOI Promotion
นักแสดง
- Hiroshi Abe
- Yôko Maki
- Satomi Kobayashi
- Lily Franky
- Sôsuke Ikematsu
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ไม่มีผู้กำกับหลายคนที่ฉันชื่นชมภาพยนตร์ของพวกเขา โดยเฉพาะภาพยนตร์ญี่ปุ่น ฉันคิดว่ามีเพียง Hirokazu Koreeda เท่านั้น ภาพยนตร์ของเขาเป็นคนละประเภทกัน – เรียบง่ายในด้านการออกแบบ แต่ยอดเยี่ยมในด้านสถาปัตยกรรม และยอดเยี่ยมในด้านการปิดท้าย Koreeda เป็นผู้บุกเบิกด้านภาพยนตร์ที่ชวนให้ครุ่นคิด ภายใต้แนวทางที่เรียบง่ายของเขา สาระสำคัญของชีวิตครอบครัวและคู่รักถูกกลั่นออกมาเป็นความคิดนามธรรมที่ค้างคาอยู่เหมือนเส้นไหมอันอบอุ่นที่พันรอบจิตใจของคุณ ภาพยนตร์อาจจบลงแล้วแต่ก็ไม่ยอมออกจากขอบเขตของจิตสำนึกของคุณ และคุณคงอยากจะยอมจำนนต่อความเงียบสงบที่อบอุ่นนี้อีกครั้ง
โทนของ After the Storm นั้นสมบูรณ์แบบ – ไม่มีใครตะโกนใส่หน้าคุณ ไม่มีการชี้นิ้ว ไม่มีละครน้ำเน่าที่หยาบคาย การแสดงนั้นประณีตและละเอียดอ่อน สิ่งที่ไม่ได้พูดนั้นดังกว่าสิ่งที่พูดออกมา มีอารมณ์ขันแบบที่คุ้นเคย เป็นอารมณ์ขันแบบที่คุณหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนานเพราะมันคุ้นเคยและคุณจำสถานการณ์ต่างๆ ได้เพราะคุณเคยผ่านมันมาก่อน ไม่มีผู้สร้างภาพยนตร์คนใดที่อ่อนไหวเท่ากับโคเรเอดะ เหนือสิ่งอื่นใด นี่คือผู้กำกับที่รับฟังความคิดและอารมณ์ภายในของตัวละครเหมือนปรมาจารย์ด้านเปียโน และเขารู้วิธีปรับเทียบการแสดงเพื่อให้เกิดความรู้สึกที่คงอยู่ตลอดไป สำหรับโคเรเอดะ เรื่องนี้มักจะเกี่ยวกับช่วงเวลาเล็กๆ น้อยๆ ที่นำไปสู่ความจริงที่ยิ่งใหญ่
After the Storm ไม่ใช่หนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของโคเรเอดะ (ใช้เวลานานเกินไปโดยไม่จำเป็นในการสร้างตัวละครของเรียวตะ) แต่สามารถก้าวข้ามภาพยนตร์ที่หรูหราทั้งหมดที่ท่วมโรงภาพยนตร์ของเราเหมือนมดที่กลืนกินลูกอมได้อย่างง่ายดาย ฉันหวังว่าฉันจะมีสมุดบันทึกเมื่อคืนนี้เพราะคำอุปมาอุปไมยบางอย่างนั้นน่าทึ่งมาก นี่คือคำอุปมาอุปไมยหนึ่งที่คุณยายโยชิโกะย้ำว่า “ยิ่งสตูว์ถูกทิ้งไว้นานเท่าไร รสชาติก็ยิ่งพัฒนามากขึ้นเท่านั้น เช่นเดียวกับผู้คน”
ฉันพนันได้เลยว่าเราทุกคนสามารถค้นพบเงาของตัวเอกที่ไร้ความสำเร็จในตัวเราได้ เพราะโอกาสที่จะทำให้ความปรารถนาเป็นจริงได้นั้นน้อยมากในความจริงอันโหดร้าย นั่นคือเขา เขากำลังตกอับทั้งเรื่องงานและการแต่งงาน ต้องดิ้นรนเอาตัวรอดด้วยการแบล็กเมล์คนแปลกหน้า แต่ก็สามารถแสดงรอยยิ้มที่พึงพอใจออกมาได้เสมอเมื่อพบกับครอบครัวของเขา คุณอาจคิดว่าเขากำลังใช้ชีวิตที่สิ้นหวัง ไร้เรี่ยวแรง และน่าสมเพช แต่สิ่งที่ผู้กำกับชาวญี่ปุ่นใช้ในการเล่าเรื่องนั้นก็ทำให้ชีวิตที่แสนธรรมดาของชายคนนี้ดูอบอุ่นขึ้นด้วยเช่นกัน ในท้ายที่สุดแล้ว เราทราบอะไรเกี่ยวกับชีวิตโดยไม่ต้องเผชิญชีวิตด้วยตัวเอง?
โคเรเอดะเป็นผู้กำกับชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงด้านละครครอบครัวที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ผลงานของเขาใน ‘Still Walking’ และ ‘Like Father, Like Son’ (แม้ว่าจะยังไม่ได้เห็นก็ตาม) พิสูจน์ให้เห็นว่าเขาสามารถเขียนบทละครที่ถ่ายทอดประสบการณ์ครอบครัวทั่วไปได้ ไม่ว่าจะเป็นความทุกข์ในชีวิตคู่ ความเศร้าโศก ความสัมพันธ์ของพ่อและลูก และอื่นๆ อีกมากมาย นี่เป็นประสบการณ์โคเรเอดะครั้งแรกของฉัน ฉันไม่แน่ใจว่าจะนำเสนอละครที่ร้อนแรงเรื่องนี้ด้วยมุมมองใด ไม่ว่าจะตั้งใจอย่างไรก็ตาม นี่เป็นละครที่กระตุ้นอารมณ์และมีหลายชั้นเชิงพร้อมความเป็นผู้ใหญ่ในระดับปรมาจารย์ นักเขียนนวนิยายที่ผันตัวมาเป็นนักสืบเอกชน After the Storm ซึ่งกำลังดิ้นรนหาเงินเพราะติดการพนัน บังเอิญพบว่าตัวเองติดอยู่ที่บ้านแม่ของเขาในคืนหนึ่งเมื่อพายุไต้ฝุ่นพัดถล่มญี่ปุ่น ในช่วงเวลาที่พายุพัดมา อดีตภรรยาและลูกชายของเขาก็อยู่ที่นั่นด้วยและใช้เวลาทั้งคืนในสภาพแวดล้อมที่อึดอัดนี้
หากพูดเป็นเชิงเปรียบเทียบ พายุไต้ฝุ่นเป็นตัวแทนที่ชัดเจนของพฤติกรรมแปลกแยกของทั้งเรียวตะและเคียวโกะ ความแตกต่างของพวกเขาทำให้ครอบครัวแตกแยกอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่มีความเกลียดชัง ไม่มีความอาฆาตพยาบาท และนั่นคือสิ่งที่ฉันชื่นชอบเกี่ยวกับแนวทางของโคเรเอดะ มันไม่สอดคล้องกับรูปแบบจำเจทั่วไป เขาปฏิบัติต่อผู้ชมเหมือนผู้ใหญ่และสร้างละครครอบครัวที่สมจริงโดยไม่ต้องมีโครงเรื่องที่ดราม่าจนเกินไป ตัวละครเพียงสองตัวพูดคุยกันด้วยบทสนทนาที่เป็นกันเองซึ่งมีไหวพริบอย่างน่าประหลาดใจ พยายามปรับความเข้าใจความแตกต่างของพวกเขาเพื่อประโยชน์ของตนเองและลูกชาย พายุทำหน้าที่เป็นกลไกพล็อตของเรียวตะ ทำให้เขาสามารถใช้ภัยธรรมชาติเพื่อผูกพันกับลูกชายของเขา จากนั้นเมื่อภัยสงบลง ชีวิตก็ดำเนินต่อไป เป็นการบอกเล่าที่ล้ำลึกสำหรับครอบครัวส่วนใหญ่
โคเรเอดะสำรวจพื้นที่ต่างๆ ของวัฒนธรรมเมืองญี่ปุ่น โดยเฉพาะการพนันและความยากจน ซึ่งทำให้ละครเรื่องนี้มีหลายชั้น แต่สิ่งที่ทำให้บทภาพยนตร์อันยอดเยี่ยมของเขามีความชัดเจนจริงๆ คือความเป็นส่วนตัวสำหรับเขา ตัวละครมีมิติมากขึ้น ทำให้เราสามารถใช้เวลาไปกับเรื่องราวของพวกเขาได้ ขณะเดียวกันยังกล่าวถึงขอบเขตของชีวิตโดยระบุว่า “ผู้ใหญ่ไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ด้วยความรักเท่านั้น” การศึกษาตัวละครที่น่าสนใจของผู้ชายที่ความทะเยอทะยานส่วนตัวขัดขวางการใช้ชีวิตในปัจจุบัน แม้ว่าโครงเรื่องจะไม่ลื่นไหลเหมือนฝนที่กระหน่ำลงมาจากพายุเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันระหว่างครึ่งแรกก่อนพายุและครึ่งหลัง แต่เรื่องราวก็ยังคงแข็งแกร่ง
สิ่งนี้ได้รับความช่วยเหลือจากการแสดงที่มีไหวพริบของอาเบะซึ่งมีความแตกต่างอย่างเหลือเชื่อ เรียวตะเป็นตัวละครที่ซับซ้อนและอาเบะแสดงสีหน้าของเขาได้อย่างง่ายดาย คิกิผู้ล่วงลับยังแสดงได้อย่างน่าสังเกตในบทบาทแม่ของเขา โดยเสนอบทเรียนต่างๆ เกี่ยวกับชีวิตในขณะที่เธอพยายามแก้ไขสายสัมพันธ์ที่ขาดสะบั้นภายในครอบครัวของเธอ การถ่ายภาพของยามาซากินั้นสวยงาม ทำให้คุณดื่มด่ำไปกับธรรมชาติและความงามในเมืองของญี่ปุ่นได้อย่างชัดเจน โคเรเอดะยังใช้การถ่ายบทสนทนาที่ไม่ได้ตัดต่อแบบเทคยาวบ่อยครั้ง ซึ่งดึงคุณเข้าสู่ละครโดยไม่รู้ตัว
คำวิจารณ์เล็กน้อยอีกประการหนึ่งก็คือการใช้ประโยชน์จากแฟนใหม่ของเคียวโกะไม่เต็มที่ ซึ่งน่าจะใช้เขาได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่านี้เพื่อแสดงความขัดแย้งภายในของเธอเพื่อเริ่มต้นครอบครัวใหม่หรือแก้ไขความสัมพันธ์ที่มีอยู่เพื่อลูกชายของเธอ ข้อติเล็กน้อยที่นี่และที่นั่นสำหรับละครที่เป็นผู้ใหญ่อย่างแท้จริงที่ให้ความรู้สึกทั้งเป็นส่วนตัวและเป็นกันเอง เสริมด้วยการแสดงที่ยอดเยี่ยมและบทภาพยนตร์ที่มีคุณค่า After the Storm ฉันตื่นเต้นที่จะได้เห็นว่าโคเรเอดะมีอะไรให้เราในอนาคต โอ้ และคะแนนโบนัสสำหรับการนำเสนอ ‘Taiko No Tatsujin’ (ฉันชอบเกมนั้นมาก…)
