Barry Lyndon (1975) ขอฝันจนวันสุดท้าย
เรื่องย่อ
ในศตวรรษที่สิบแปด ในหมู่บ้านเล็กๆ ในไอร์แลนด์ เรดมอนด์ แบร์รี (ไรอัน โอนีล) เป็นเด็กชายชาวไร่ผู้หลงรักนอร่า เบรดี้ (เกย์ แฮมิลตัน) ลูกพี่ลูกน้องของเขา เมื่อนอร่าหมั้นกับกัปตันชาวอังกฤษ จอห์น ควิน (ลีโอนาร์ด รอสซิเตอร์) แบร์รี่ท้าให้เขาดวลปืนพก Barry Lyndon เขาชนะและหนีไปดับลิน แต่ถูกปล้นกลางถนน แบร์รี่เข้าร่วมกองทัพอังกฤษเพื่อต่อสู้ในสงครามเจ็ดปีโดยไม่มีทางเลือกอื่น เขาละทิ้งและถูกบังคับให้เข้าร่วมกองทัพปรัสเซียน ที่ซึ่งเขาช่วยชีวิตกัปตันของเขาและกลายเป็นผู้พิทักษ์ฉกฉฉฉและสายลับของ Chevalier de Balibari (Patrick Magee) นักพนันชาวไอริช เขาช่วยเชวาเลียร์และกลายเป็นเพื่อนร่วมงานของเขา จนกว่าเขาจะตัดสินใจแต่งงานกับเลดี้ ลินดอน (มาริสา เบเรนสัน) ผู้มั่งคั่งร่ำรวย พวกเขาย้ายไปอังกฤษและแบร์รี่ด้วยความหลงใหลในความสูงส่ง ทรัพย์สมบัติของเธอกระจายไป และสร้างศัตรูที่อันตรายและแก้แค้น
ผู้กำกับ
- Stanley Kubrick
บริษัท ค่ายหนัง
- Peregrine
นักแสดง
- Ryan O’Neal
- Marisa Berenson
- Patrick Magee
- Hardy Krüger
- Steven Berkoff
- Gay Hamilton
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ในแง่ของเนื้อเรื่อง เรื่องนี้ดูเผินๆ แล้ว ถือเป็นเรื่องเรียบง่ายที่สุดที่คูบริกเคยทำมา แต่ในแง่ของเทคนิคแล้ว เรื่องนี้คงเป็นหนึ่งในเรื่องที่ท้าทายที่สุดของเขา เนื้อเรื่องโดยพื้นฐานแล้วเป็นเรื่องเกี่ยวกับความโลภ ความเย่อหยิ่ง Barry Lyndon และความไม่รู้ที่สามารถกลายเป็นความหายนะของมนุษย์ได้อย่างง่ายดาย เรื่องราวนั้นเล่าได้ดี แต่ส่วนใหญ่ก็ค่อนข้างเรียบง่ายอย่างที่ผมพูดไป อารมณ์ขันทำให้เราสนใจในเรื่องราว เช่นเดียวกับความงามทางภาพที่ไม่อาจปฏิเสธได้
ไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลยที่จะบอกว่านี่เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดูสวยงามที่สุดเท่าที่มีมา ทุกฉากถ่ายทำโดยใช้แสงธรรมชาติทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นแสงแดดหรือไฟ และภูมิทัศน์และสถาปัตยกรรมที่คูบริกคัดเลือกมาเองนั้นน่าทึ่งมาก เช่นเดียวกับภาพยนตร์ของคูบริกทุกเรื่อง การใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ มากเกินไปทำให้ผลลัพธ์สุดท้ายออกมาดีเยี่ยม สปีลเบิร์กเองเรียกภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า “อาจเป็นภาพยนตร์ที่ถ่ายทำได้สวยงามที่สุดในประวัติศาสตร์”
ในแง่ของเนื้อเรื่อง ถือว่ามีความบันเทิง ในแง่ของความสำเร็จทางเทคนิค ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นจุดสังเกต แม้ว่าเนื้อเรื่องจะดูเรียบง่าย แต่ก็มีคำกล่าวที่น่าตกใจในภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งสามารถเรียกความสนใจจากผู้ชมได้อย่างแท้จริง นั่นคือ จุดจบของโลกนี้ ความเท่าเทียมกันของทุกสิ่งในท้ายที่สุด เป็นการสังเกตที่น่าสนใจ ทรงพลัง และเป็นกันเองมาก เป็นการสังเกตทางโลกที่อาจทำให้บางคนล่มสลาย แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้บางคนมุ่งมั่นสู่ความสมบูรณ์แบบ
บางทีนั่นอาจเป็นส่วนหนึ่งของความคิดของคูบริกที่นี่ ซึ่งเป็นความท้าทายแบบคูบริกก็ได้ เพราะเขาเป็นศิลปินที่ท้าทายผู้ชมมาโดยตลอด การสังเกตนี้อาจทำให้ผู้คนตระหนักมากขึ้นถึงสิ่งที่พวกเขาทิ้งไว้เบื้องหลังในโลกนี้… เพราะสักวันหนึ่งเราทุกคนจะต้องจากไปอย่างเท่าเทียมกัน แม้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะเขียนไว้มากมาย แต่ก็อาจไม่ใช่เรื่องที่ไม่สำคัญเท่ากับที่นักวิจารณ์หลายคนพูดถึง แต่ทั้งนักวิจารณ์และผู้ชมต่างก็พยายามตามให้ทันสแตนลีย์มาโดยตลอด และไม่เคยทำตรงกันข้ามเลย 8.5/10
Barry Lyndon เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ฉันชอบที่สุดตลอดกาล ฝีมือของ Kubrick นั้นไร้ที่ติ ภาพยนตร์เรื่องนี้ดำเนินเรื่องช้าและชวนฝัน ซึ่งเมื่อรวมกับฉากต่างๆ แล้ว ก็ยังสร้างภาพสีน้ำที่ดูโรแมนติกของยุคนั้น (คล้ายกับทิวทัศน์ของช่างไม้) อันที่จริงแล้ว Kubrick ได้จัดฉากเกือบทุกฉาก (ทั้งในและนอกอาคาร) ให้เหมือนกับภาพวาด ความโรแมนติกนี้ช่วยสร้างจุดตรงข้ามที่น่าสนใจเมื่อเทียบกับการกระทำที่ไม่น่าชื่นชมของ Lyndon ตลอดทั้งเรื่อง
ฉันต้องบอกว่าการแสดงที่ดีที่สุดของ Barry Lyndon นั้นมาจากนักแสดงที่ไม่ค่อยดีนัก Leonard Rossiter ถ่ายทอดบทบาทของกัปตัน Quinn ผู้เย่อหยิ่งได้อย่างยอดเยี่ยม โดยมีการแสดงสีหน้าและการเคลื่อนไหวที่เกินจริง (เช่น ในฉากเต้นรำหรือตอนที่เขาหมั้นหมายกับ Nora) ซึ่งเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการโอ้อวดตัวเองของตัวละครนี้ Leon Vitali ในบท Lord Bullingdon ก็แสดงได้อย่างลึกซึ้งในบทลูกเลี้ยงของ Barry
ท่ามกลางภาพยนตร์ยอดเยี่ยมมากมายที่สร้างโดยสแตนลีย์ คูบริก เป็นเรื่องแปลกที่ผู้คนไม่ค่อยพูดถึง “แบร์รี ลินดอน” ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าถึงชายหนุ่มชาวไอริชที่ไม่ธรรมดาคนหนึ่งชื่อเรดมอนด์ แบร์รี และความพยายามของเขาที่ถูกบังคับให้ออกจากบ้านและพยายามใช้ชีวิตในที่อื่น ชีวิตที่อยู่ห่างจากบ้านของเขาเริ่มต้นจากการเป็นทหารในกองทัพอังกฤษ แต่กลับพัฒนาไปในทางที่น่าแปลกใจและนำไปสู่สถานที่ที่แตกต่างไป เช่น ตำแหน่งที่น่าเชื่อถือในกองทัพปรัสเซีย และต่อมาได้รับบรรดาศักดิ์ ซึ่งได้รับมาด้วยวิธีการที่น่าละอายในยุคสมัยของเรา
บางคนมองว่าแบร์รี ลินดอนเป็นภาพยนตร์ที่ดำเนินเรื่องช้าและน่าเบื่อ และจริงๆ แล้วมีความยาวมากกว่าสามชั่วโมง แต่นั่นเป็นเพราะภาพยนตร์มีเนื้อหาเชิงศิลปะ ซึ่งไม่เพียงแต่เล่าเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่ไม่ใช่ทั้งฮีโร่หรือผู้ร้ายเท่านั้น แต่ยังเป็นภาพยนตร์ที่ไม่เร่งรีบและใช้เวลาเพื่อให้ทุกรายละเอียดซึมซาบเข้าสู่จิตใจและความรู้สึกของผู้ชม ภาพทิวทัศน์บางภาพใน “Barry Lyndon” ถือเป็นงานศิลปะที่สร้างขึ้นด้วยความหลงใหลในทิวทัศน์และโครงสร้างที่มนุษย์สร้างขึ้นภายในนั้น
ตำนานที่เล่าว่าฉากทั้งหมดถ่ายทำโดยไม่ใช้แสงเทียมนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่ามีที่มาจากแสงที่สมจริงมากในการถ่ายทำในที่ร่ม และบางฉากก็ไม่ได้ใช้แสงเทียมเลย นี่เป็นเพียงรายละเอียดหนึ่งในหลายๆ อย่างที่ถ่ายทอดความรู้สึกถึงการถ่ายทอดภาพในยุคนั้นได้อย่างสมจริง นั่นคือศตวรรษที่ 18 และช่วงเวลาหลังสงครามเจ็ดปีในครึ่งหลังของศตวรรษ บรรยากาศที่น่าประทับใจและฉากที่งดงามอย่างน่าอัศจรรย์พร้อมกับความจริงที่ว่าเนื้อเรื่องทั้งหมดดำเนินไปด้วย
จังหวะที่สงบทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ที่น่าพึงพอใจมาก เป็นภาพยนตร์ที่มักถูกมองข้ามเนื่องจากความยาวที่ยาวเกินไปและถูกบดบังด้วยผลงานชิ้นอื่นๆ แต่ฉันขอแนะนำภาพยนตร์เรื่องนี้อย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ต้องการชมภาพยนตร์ทั้งเพราะโครงเรื่อง เรื่องราว และความสนุกสนานจากภาพที่นำเสนอ Stanley Kubrick สร้างภาพยนตร์ดีๆ มากมาย และเรื่องนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้นอย่างแน่นอน! KimotoCat
ความงาม ความลุ่มลึก และความลึกลับของภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ไม่มีใครเทียบได้ สิ่งที่คูบริกทำด้วยแสงนั้นช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ เลนส์พิเศษได้รับการออกแบบมาให้ถ่ายภาพภายในและภายนอกโดยใช้แสงธรรมชาติ ในฉากหนึ่ง แบร์รี (ไรอัน โอนีล) Barry Lyndon กำลังรับประทานอาหารค่ำกับหญิงชาวเยอรมันคนหนึ่งที่กำลังให้นมลูกของเธอ และแสงเทียนทำให้ฉากทั้งหมดดูเหมือนภาพวาดของคาราวัจจิโอ นี่เป็นเพียงฉากหนึ่งในหลายๆ ฉากเท่านั้น แต่ละฉากล้วนสมบูรณ์แบบและกลมกลืนกัน
เครื่องแต่งกายและฉากต่างๆ ได้รับการออกแบบตามการออกแบบของยุคนั้น ยุคแห่งการตรัสรู้ซึ่งมีทั้งความกล้าหาญ สงคราม และการดวล ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในภาพยนตร์ด้วยความแม่นยำของปรมาจารย์ด้านภูมิทัศน์และภาพเหมือนที่มีชื่อเสียงในยุคนั้น เช่น โทมัส เกนส์โบโรห์ เซอร์โจชัว เรย์โนลด์ส ผู้ก่อตั้งราชบัณฑิตยสถานศิลปะ จอร์จ รอมนีย์ เป็นต้น หากไม่มีอะไรอย่างอื่น การชม BL ก็เป็นความสุขทางสุนทรียะอย่างแท้จริง และมีชายคนหนึ่งที่รับผิดชอบเรื่องนี้ นั่นก็คือสแตนลีย์ คูบริก ถ้าจะมีหนังเกี่ยวกับเทพเจ้าสักเรื่องหนึ่ง ก็คงจะเป็น “Barry Lyndon” และ Kubrick ก็คงยกพระคัมภีร์มาอ้าง “พระเจ้าทรงมองดูทุกสิ่งที่พระองค์สร้างขึ้น และทรงพบว่ามันดีมาก”
ฉันได้อ่านความคิดเห็นและบทความที่เรียก “Barry Lyndon” ว่าเย็นชา ช้า น่าเบื่อ “คอลเลกชันภาพสวยๆ” “ผลงานชิ้นเอกที่มีข้อบกพร่อง” และ “เครื่องประดับระยิบระยับที่มีตรงกลางกลวง” ซึ่งเป็นผลงานที่ไร้สาระที่สุด ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ Barry Lyndon เป็นผลงานที่สะท้อนถึงความสิ้นสุดที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของทุกสิ่งในโลกนี้ได้อย่างน่าประทับใจและน่าเห็นใจที่สุด ซึ่งนำเสนอโดยผู้กำกับผู้มีวิสัยทัศน์พร้อมกับความเศร้าโศกที่สง่างามและเย้ายวน
Stanley Kubrick เป็นที่รู้จักจากสไตล์ที่แปลกแยก ดูห่างเหิน และไม่อ่อนไหว เลือกที่จะเข้าถึงผู้ชมโดยตรงในบทส่งท้าย “ในรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 3 บุคคลต่างๆ ที่กล่าวมาข้างต้นมีชีวิตอยู่และทะเลาะเบาะแว้งกัน ไม่ว่าจะดีหรือเลว หล่อหรือขี้เหร่ รวยหรือจน พวกเขาทั้งหมดเท่าเทียมกันในตอนนี้” ฉันจำไม่ได้ว่ามีภาพยนตร์เรื่องใดอีกที่แสดงให้เห็นถึงภูมิปัญญาเก่าแก่ที่ว่า “ทุกอย่างจะผ่านไป” ได้อย่างยอดเยี่ยมและซาบซึ้งใจเช่นนี้
ภาพยนตร์บางเรื่อง – ฉันหวังว่าจะมีมากกว่านี้ – ดูเหมือนเป็นภาพวาดชุดใหญ่ๆ แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้มีลักษณะเช่นนั้น คุณสามารถหยุดฉากหลายๆ ฉากและสาบานได้ว่าคุณกำลังดูผลงานศิลปะของ Gainsborough, Vermeer, Hogarth หรือผลงานที่คล้ายกันของหนึ่งในศิลปินผู้ยิ่งใหญ่เมื่อสามถึงห้าศตวรรษก่อน มันสวยงามมาก
สำหรับสิ่งนั้น เราต้องขอบคุณผู้กำกับ Stanley Kubrick และช่างภาพ John Alcott เนื่องจากเป็นภาพยนตร์ยาวสามชั่วโมง จึงมีภาพที่สวยงามมากมายให้ชื่นชม นอกจากนี้ เครื่องแต่งกายยังหรูหราและดูสมจริง และดนตรีประกอบก็โดดเด่น ไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่รางวัลออสการ์ได้รับรางวัลในสาขากำกับศิลป์/ฉาก การถ่ายภาพ การออกแบบเครื่องแต่งกาย และดนตรีประกอบ ใช่แล้ว ถ้าคุณชอบดนตรีคลาสสิก คุณจะต้องชอบเพลงประกอบเช่นกันภายใต้การชี้นำของ Leonard Roseman ผู้ควบคุมวง
ที่ไม่ควรพลาดคือการแสดงที่ยอดเยี่ยมและเรื่องราวที่น่าสนใจแต่ไม่ค่อยได้รับการชื่นชม ฉันบอกว่า “ถูกประเมินต่ำไป” เพราะจากที่ฉันอ่านมา หนังเรื่องนี้ทำให้คนจำนวนมากเบื่อ และหนังก็ทำรายได้ถล่มทลายด้วย ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย เพราะพูดตรงๆ ว่าฉันพบว่าเรื่องราว (นอกเหนือจาก 10–15 นาทีแรก) น่าสนใจมาก ขณะที่ฉันดู ฉันสงสัยว่าจะมีเหตุการณ์ประหลาดๆ อะไรเกิดขึ้นกับตัวละครหลัก “Redmond Barry/Barry Lyndon” ที่รับบทโดย Ryan O’Neal (ตลอดทั้งเรื่อง เขาถูกเรียกว่า “Redmond Barry” ดังนั้นฉันจะเรียกเขาแบบนั้น)
โดยรวมแล้ว นี่เป็นเรื่องราวการผจญภัยแบบเรียบง่ายเกี่ยวกับการขึ้นสู่อำนาจและการล่มสลายของ “คนชั่วร้าย” ในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 ชาวอังกฤษ “Mr. Barry” เป็นชาวไอริชที่อาศัยอยู่ในอังกฤษ ซึ่งต้องจัดการกับผู้คนมากมาย ทั้งชาวไอริช อังกฤษ ปรัสเซีย และฝรั่งเศส การจัดการกับผู้คนเหล่านี้ของเขานั้นแปลกประหลาดในบางครั้ง แม้ว่าเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อโปรโมตตัวเองเพื่อเงินหรือชื่อเสียงและอำนาจ แต่เขาก็ไม่ใช่คนเลวเสมอไป เขาเป็นคนมีเมตตา แต่แสดงออกให้เห็นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทำให้การชมเขาน่าสนใจยิ่งขึ้น เพราะคุณไม่รู้เสมอไปว่าเขาจะตอบสนองต่อสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปอย่างรุนแรงทุกๆ สองสามปีอย่างไร
เราได้เห็นเขาโด่งดังและตกต่ำลงเมื่อ Barry Lyndon “บาปของเขาเริ่มถูกเปิดเผย” ตามที่พระคัมภีร์บรรยายไว้ เป็นเหมือนการนั่งรถไฟเหาะตีลังกาเลยทีเดียว นี่เป็นเรื่องราวที่เต็มไปด้วยอารมณ์และน่าติดตาม และเป็นงานเลี้ยงสำหรับสายตาและหู เรื่องนี้แตกต่างไปจากเรื่องทั่วๆ ไปอย่างแน่นอน ไม่ใช่หนังของคูบริก ฉันหวังได้แค่ว่าสักวันหนึ่งหนังเรื่องนี้จะออกฉายในรูปแบบแผ่นความคมชัดสูง แฟนๆ หนังเรื่องนี้ต้องชมให้ครบทุกอรรถรส
