Control (2004) ล่าล้างสมอง จอมคนอำมหิต
เรื่องย่อ
ลีเรย์โอลิเวอร์เติบโตขึ้นมาจากเด็กที่ถูกทารุณกรรมไปจนถึงนักสังคมวิทยาถูกประณามอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่กลับตื่นขึ้นมาในห้องเก็บศพหลังการฉีดยา ‘ถึงตาย’ ดร. ไมเคิลโคปแลนด์เสนอทางเลือกให้เขา: ยาฆ่าตัวจริงหรือ ‘อาสาสมัคร’ Control ในฐานะผู้ทดสอบตลอดชีวิตสำหรับการทดลองทางเภสัชกรรมของเขา Anagress หมายถึงการปราบปรามแนวโน้มที่รุนแรง แต่ไม่ทราบผลข้างเคียง หลังจากพยายามหลบหนีอย่างโหดเหี้ยมในที่สุดลีเรย์ก็สำนึกผิดอย่างแท้จริงและพยายามแต่งหน้ากับแกรี่คาปูโตผู้ที่ลียิงเข้าที่ศีรษะทำให้เขามีจิตใจเป็นเด็ก ความเกลียดชังของบราเดอร์บิลคาปูโตที่ทำลายชีวิตของทั้งคู่นั้นทวีคูณขึ้นเป็นสองเท่าพร้อมกับผลลัพธ์ที่น่าเศร้า
ผู้กำกับ
- Tim Hunter
บริษัท ค่ายหนัง
- Emmett/Furla Oasis Films
นักแสดง
- Ray Liotta
- Willem Dafoe
- Michelle Rodriguez
- Stephen Rea
- Polly Walker
- Kathleen Robertson
- Tim DeKay
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ฉันเพิ่งดูหนังเรื่องนี้ในโรงหนังแห่งหนึ่ง Control ในบาห์เรน ฉันคิดว่าน่าจะประมาณ 2 ปีหลังจากที่หนังออกฉาย หรืออาจจะไม่ได้ออกฉายในโรงหนังเลย เพราะหนังถูกนำไปฉายบนดีวีดีโดยตรง เมื่อฉันนึกถึงหนังขยะที่เข้าฉายในโรงหนัง ฉันก็รู้สึกแย่มาก ฉันดูเพราะเดโฟและลิอ็อตต้า นักแสดง 2 คนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในวงการภาพยนตร์ในปัจจุบัน ใช่ หนังเรื่องนี้มีฉากแย่ๆ บ้าง แต่นี่ก็ยังคงเป็นหนังที่ดี การแสดงของเดโฟและลิอ็อตต้าโดยรวมถือว่ายอดเยี่ยมมาก และเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องราวที่ดี แม้ว่าจะตัดต่อได้ดีกว่านี้ก็ตาม สตีเฟน เรียเล่นเป็นเจ้านายของเดโฟได้ดี และแม้ว่าตอนจบจะเดาได้นิดหน่อย แต่ก็เป็นวิธีที่สมเหตุสมผลในการใช้เวลา 2 ชั่วโมงหรือมากกว่านั้น ทางเลือกอื่นคือการดูหนังของอดัม แซนด์เลอร์หรือเบ็น สติลเลอร์ ซึ่งไม่มีเรื่องไหนเลยที่เข้าฉายบนวิดีโอโดยตรง และแสดงให้เห็นว่าทำไมธุรกิจภาพยนตร์ถึงเป็นธุรกิจที่บ้าระห่ำที่สุดในโลกบางครั้ง ชมนักแสดง 2 คนทำในสิ่งที่พวกเขาทำได้ดีที่สุด และเพลิดเพลินไปกับภาพยนตร์ประเภทนี้ที่ยังคงมีการสร้างออกมาอย่างต่อเนื่อง ถือว่าดีทีเดียว
ฉันรอคอยภาพยนตร์เรื่องนี้มาเกือบปีครึ่งแล้ว ในฐานะแฟนตัวยงของเรย์ ลิออตต้า ฉันค้นหาข้อมูลใหม่ๆ ทางเว็บทุกสัปดาห์ และเมื่อฉันเห็นว่ามีร้านดีวีดีออนไลน์ในสแกนดิเนเวียที่ขายหนังเรื่องนี้ ฉันแทบกรี๊ด ฉันเพิ่งได้ดูเมื่อเย็นวานนี้ โชคดีที่ฉันเพิ่งเห็นตัวอย่างหนังแอ็คชั่นเบาๆ และไม่คาดหวังอะไรมาก ฉันสนุกกับ 30 นาทีแรกจริงๆ หลังจากที่นักโทษ (ลิออตต้า) แกล้งตายและแนะนำตัวเขาในโปรแกรมประสบการณ์ทางการแพทย์ของแพทย์ การเริ่มต้นสร้างบรรยากาศที่น่าขนลุกมาก ลิออตต้าและเดโฟเล่นได้ยอดเยี่ยมเหมือนเช่นเคย (แม้ว่าแสงจะน่าเบื่อ แต่ก็มีฉากโคลสอัปที่ยอดเยี่ยม) และการเล่าเรื่องที่รวดเร็วทำให้ฉันหวังว่าจะมีหนังระทึกขวัญดีๆ อย่างเรื่องนาร์คหรือฟีนิกซ์
แต่แล้วหนังก็พลิกไปในทิศทางที่ผิด ฆาตกรตัวฉกาจถูกปลดปล่อยสู่สังคมหลังจากเปลี่ยนเป็นคนธรรมดาอย่างกะทันหัน เรื่องราวเน้นไปที่ความเสียใจในอดีตและความรักที่เขามีต่อเทเรซ่า (โรดริเกซ) ทำให้เหล่านักแสดงหนังเกรดบีที่แย่ๆ มีเวลาในการออกจอมากขึ้น Control ตอนจบนั้นไม่น่าพอใจเลยและทำให้คุณอยากได้เพิ่มอีก เรื่องราวที่อาจเป็นหนังระทึกขวัญทางจิตวิทยาที่เข้มข้นซึ่งพูดถึงความพิเศษของจิตใจมนุษย์หรือคุณค่าของชีวิตมนุษย์ กลับกลายเป็นหนังระทึกขวัญธรรมดาๆ เพราะฮีโร่ของฉันและการเริ่มต้นที่ยอดเยี่ยม ฉันจึงให้คะแนน 7 จาก 10 ซึ่งมากกว่าที่ควรจะเป็น
ลี เรย์ โอลิเวอร์ (เรย์ ลิออตตา) ฆาตกรโรคจิต ถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยการฉีดยาพิษ แพทย์ไมเคิล โคเพลแลนด์ (วิลเลม เดโฟ) เสนอโอกาสให้เขาเป็นหนูทดลองของยาที่ทดลองเพื่อลดพฤติกรรมก้าวร้าวของผู้ป่วย ลียอมรับเงื่อนไขและหลังจากการรักษาในห้องแล็ปสำเร็จ เขาก็ได้รับตัวตนใหม่และโอกาสใหม่ในชีวิต อย่างไรก็ตาม อดีตของเขายังคงหลอกหลอนเขา เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญที่มีอนาคตสดใสพร้อมจุดเริ่มต้นที่ยอดเยี่ยมซึ่งดึงดูดความสนใจของผู้ชม นักแสดงที่มีเสน่ห์มีชื่ออย่างวิลเลม เดโฟ, เรย์ ลิออตตา, มิเชลล์ โรดริเกซ, สตีเฟน เรีย และพอลลี่ วอล์กเกอร์ ฉันคาดหวังจริงๆ ว่าจะเป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยม หลังจากดูภาคแรกของภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่โชคร้าย หลังจากจุดพล็อตสุดท้าย บทภาพยนตร์มีบทสรุปที่แย่มาก ทำให้สิ่งที่ควรจะเป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมต้องเสียไป ฉันโหวตให้เจ็ด
ฉันเป็นแฟนตัวยงของ Ray Liota และ Willem Dafoe มาตลอด ฉันจึงได้ดูหนังเรื่องนี้ ดูเหมือนว่าจะมีศักยภาพที่จะเป็นหนังที่ดีได้ ทั้งในเรื่องเนื้อเรื่องและการแสดง จริงๆ แล้วหนังเรื่องนี้มีศักยภาพ แต่ฉันรู้สึกว่าบางจุดในหนังยืดเยื้อและอ่อนแอลง ตัวละครของ Liota แม้จะเล่นได้ดี แต่ดูเหมือนว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในช่วงเวลาสั้นๆ เกินไปจนไม่สามารถแสดงกระบวนการทั้งหมดได้จริงๆ Control และให้ผู้ชมสามารถเข้าใจได้ ไม่มีอะไรผิดกับหนังเรื่องนี้เลย นอกจากตอนจบที่คาดหวังไว้โดยสิ้นเชิง รู้สึกว่าเร่งรีบ ซ้ำซาก และพัฒนามาไม่เต็มที่ ถ้าคุณไม่มีอะไรทำในคืนวันพุธ ฉันแนะนำหนังเรื่องนี้ แต่ถ้าคุณมีบางอย่างที่ดีกว่าให้ทำในสองชั่วโมงที่ผ่านไป อย่าเสียเวลาของคุณไปเปล่าๆ
“Control” เป็นละครธรรมดาๆ ที่เล่าถึงฆาตกรโหด (ลิออตต้า) ที่ต้องรับการประหารชีวิตปลอมๆ แต่กลับพบว่าตัวเองกลายเป็นตัวทดลองของยาตัวใหม่ที่พัฒนาขึ้นเพื่อควบคุมพฤติกรรมรุนแรง ลิออตต้าอยู่ในจุดเปลี่ยนของภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยมีดาโฟเป็นหัวหน้าการทดลอง วอล์กเกอร์เป็นอดีตแฟนของดาโฟ โรเบิร์ตสันเป็นผู้ช่วย/คนรักหลังปริญญาเอกของดาโฟ โรดริเกซเป็นแฟนสาวของลิออตต้า และเรอาในบทเล็กๆ ในฐานะผู้อำนวยการบริษัทยา เมื่อภาพยนตร์ดำเนินเรื่องไป หนังจะค่อยๆ ดำเนินเรื่องเข้าสู่ฉากแอ็กชั่นเล็กน้อย ความโรแมนติกเล็กน้อย ดราม่าที่ไม่ซับซ้อนมากมาย และพล็อตย่อยที่ไม่เคยไปถึงไหน โดยรวมแล้ว “Control” เป็นความบันเทิงที่หลีกหนีจากความเป็นจริงสำหรับคนติดแอ็กชั่น/ดราม่า ซึ่งน่าจะเหมาะกับแฟนๆ ของลิออตต้าและดาโฟที่สุด (B-)
แม้ว่าเรื่องราวของ Controle ของ Tim Hunter เกี่ยวกับการรีโปรแกรมใหม่ของคนโรคจิตจะน่าสนใจ แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้กลับแสดงให้เห็นถึงปัญหาหลักอย่างหนึ่งของฮอลลีวูดที่มักถูกนำมาพูดถึงกันเสมอ สิ่งที่ฉันกำลังพูดถึงก็คือส่วนแรกของ Controle นั้นถือเป็นส่วนที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย ครึ่งแรกนี้เขียนบทได้ดี บางครั้งก็ดูน่าดึงดูด (เช่น ฉากย้อนอดีตของตัวละครของ Liotta ที่ยิงชายผู้บริสุทธิ์ ตามด้วยหยดเลือดที่ไหลลงมาบนไหล่ของเขาด้วยเทคนิค CGI) และเป็นช่วงที่แสดงได้ดีที่สุดในบรรดาทั้งหมด นอกจากนี้ ยังเป็นช่วงที่ช้าที่สุดของภาพยนตร์อีกด้วย ตัวละครและปัญหาของพวกเขาถูกกำหนดและแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน
ฉันประทับใจกับการที่ Liotta พรรณนาถึงฆาตกร Lee Ray ซึ่งเปลี่ยนไปจากฆาตกรเป็นผู้คนที่เป็นมิตร ผ่อนคลาย และเป็นมิตรผ่านการใช้ยาเสพติดทดลอง Anagress ในทางหนึ่ง Dafoe ถือว่าไม่ได้แสดงออกมาอย่างเหมาะสม ทุกฉากดูเหมือนว่าเขาไม่ได้แสดงได้ดีที่สุด และในฉากที่น่าสนใจที่สุด Liotta ก็แสดงได้ดีกว่า Dafoe อย่างสิ้นเชิง เขาทำให้มันดูเหมือนงานประจำมากเกินไป ฉันจำได้ว่าเขาทำแบบเดียวกันใน Lulu on the Bridge (1998) ของ Paul Auster แม้ว่าเขาจะยอดเยี่ยมใน eXistenZ (1999) ของ Cronenberg
และตอนนี้สำหรับภาคที่สอง… ครึ่งหลังของ Control คือสิ่งที่ฉันเคยเรียกมาก่อนว่าปัญหาของฮอลลีวูด ครึ่งแรกสามารถเรียกได้ว่าเป็น ‘ละคร/ระทึกขวัญจิตวิทยา’ แต่ภาคที่สองพยายามที่จะกลายเป็น ‘หนังแอ็กชั่น’ ที่มีจังหวะรวดเร็ว ซึ่งอาจจะยอดเยี่ยมมากหากภาคแรกไม่น่าสนใจมากนัก ดูเหมือนว่าฮันเตอร์จะตะโกนขึ้นมากลางเรื่องว่า “โอเค พวกเรา เอาล่ะ ไปธนาคารกันเถอะ!” แนวคิดของยาที่จะเปลี่ยนพฤติกรรมของเราไม่ได้สดชื่นนัก แต่การแสดงและการพรรณนาในภาคแรกของภาพยนตร์นั้นดี ฉันต้องยอมรับว่าฉันรู้สึกประทับใจที่ Liotta ขอโทษเหยื่อของเขา นั่นคือพลังการแสดงของ Liotta ใน Controle เขาประสบความสำเร็จในการทำให้คุณรู้สึกสงสารเขา ในขณะที่คุณรู้สึกเกลียดชังคนโรคจิตอย่างเขาในฉากแรกๆ
สิ่งหนึ่งที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทอดออกมาได้ดี แม้จะดูเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูดมากก็ตาม ก็คือปรัชญาของ ‘โอกาสครั้งที่สอง’ Lee Ray ได้รับโอกาสครั้งที่สองหลังจากถูกตัดสินประหารชีวิตและแกล้งทำเป็นฉีดยาพิษ ในขณะที่เขาเสียชีวิตในช่วงท้ายเรื่อง ภาพย้อนอดีตในชีวิตของเขานั้นแตกต่างจากช่วงต้นเรื่องในระหว่างการฉีดยาพิษ เขาเสียชีวิตด้วยความรู้สึกผิด แต่ก็มีความทรงจำดีๆ (ใหม่ๆ) บางอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่เขาจัดการได้ถูกต้อง โดยรวมแล้ว Controle เป็นภาพยนตร์ธรรมดาๆ (เนื่องจากขาดภาคสอง) เป็นผลงานการผลิตของฮอลลีวูดทั่วๆ ไป แต่ฉันไม่สามารถยอมรับว่ามีแนวคิดและการแสดงที่น่าสนใจมากมายในเรื่องนี้
โอเค เนื้อเรื่องไม่มีอะไรพิเศษ Willem Dafoe เป็นหมอที่ทำหน้าที่ควบคุมการวิจัยยาที่อาจช่วยขจัดแนวโน้มที่จะก่ออาชญากรรมของมนุษย์ได้ Ray Liotta เป็นฆาตกรต่อเนื่อง นักโทษประหารชีวิตที่กลายมาเป็นเหยื่อทดลองของเขา Dafoe ให้ Liotta อยู่ในสภาพแวดล้อมทางสังคมที่มีการควบคุม หลังจากส่วนแรกของการทดลองดูมีแนวโน้มที่ดี แต่กลับกลายเป็นว่าทุกอย่างผิดพลาด
Liotta เป็นเหตุผลหลักที่ทำให้ต้องชมภาพยนตร์เรื่องนี้ ทุกครั้งที่ได้เห็นเขาเล่นเป็นอาชญากร มันก็เป็นความสุขอย่างหนึ่ง แต่ใครจะสนใจล่ะ เขายังคงถูกประเมินค่าต่ำเกินไปจากวงการภาพยนตร์อยู่ดี ไม่ว่าจะอย่างไร Dafoe และ Michelle Rodriguez ก็เล่นได้ดีเช่นกัน Control แต่บทภาพยนตร์ไม่ได้ช่วยนักแสดงมากนัก บทภาพยนตร์ค่อนข้างอ่อนแอ คาดเดาได้ บางครั้งก็เต็มไปด้วยพล็อตย่อยที่ไม่จำเป็น และตอนจบก็ไม่น่าพอใจเลย ฉันคาดหวังว่าจะมีเซอร์ไพรส์มากกว่านี้ในเรื่องราว… แต่กลายเป็นว่าเป็นไปตามที่ฉันคาดไว้หลังจากดูภาพยนตร์ไปครึ่งชั่วโมง
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Boy Kills World (2024) แค้นนี้ที่รอคิวล์
Novocaine (2025) มิสเตอร์โคตรคนทรหด
