ดูหนังออนไลน์ Fences (2016) รั้วใดมิอาจกั้น เต็มเรื่อง
เรื่องย่อ
ในเมืองพิตต์สเบิร์กในช่วงทศวรรษ 1950 พ่อชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันผู้ผิดหวังต้องต่อสู้กับข้อจำกัดของความยากจน การเหยียดเชื้อชาติ Fences และปีศาจภายในตัวของเขาเองขณะที่เขาพยายามเลี้ยงดูครอบครัว ดัดแปลงจากบทละครของ ออกัส วิลสัน (August Wilson) ซึ่งสะท้อนเรื่องราวชีวิตของคนผิวดำในอเมริกาช่วงทศวรรษ 1950 ผ่านมุมมองของ ทรอย แม็กซ์สัน (Denzel Washington) อดีตนักเบสบอลที่เคยมีพรสวรรค์ แต่ต้องละทิ้งความฝันเพราะการเหยียดเชื้อชาติในยุคสมัยนั้น ปัจจุบัน ทรอยทำงานเป็นพนักงานเก็บขยะในเมืองพิตต์สเบิร์ก และพยายามเลี้ยงดูครอบครัวไปพร้อมกับภาระที่หนักอึ้งจากอดีต โรส (Viola Davis) ภรรยาของเขาเป็นเสาหลักของครอบครัว ผู้คอยดูแลทุกอย่าง ขณะที่ลูกชายของพวกเขา คอรี (Jovan Adepo) กำลังได้รับโอกาสจากโค้ชให้เป็นนักกีฬาฟุตบอลมหาวิทยาลัย แต่ทรอยกลับขัดขวางความฝันของลูก เพราะเขายังคงฝังใจกับความล้มเหลวของตัวเอง ตลอดเรื่อง เราจะได้เห็นปมปัญหาทางครอบครัว ความขัดแย้งระหว่างพ่อกับลูก และอารมณ์ดิบของมนุษย์ที่พยายามดิ้นรนเอาตัวรอดในโลกที่ไม่เป็นธรรม “รั้ว” ในเรื่องหมายถึงทั้งรั้วจริงๆ ที่ทรอยสร้างขึ้นรอบบ้าน และรั้วเชิงสัญลักษณ์ที่กั้นเขาจากคนรอบตัว ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว ความสัมพันธ์ หรือโอกาสในชีวิต
ผู้กำกับ
- Denzel Washington
บริษัท ค่ายหนัง
- BRON Studios
- Escape Artists
นักแสดง
- Denzel Washington
- Viola Davis
- Stephen McKinley Henderson
- Jovan Adepo
- Russell Hornsby
- Mykelti Williamson
- Saniyya Sidney
- Christopher Mele
โปสเตอร์หนัง รั้วใดมิอาจกั้น เต็มเรื่อง
รีวิว
ดัดแปลงจากละครเรื่อง Fences ของนักเขียนชาวอเมริกัน ออกัส วิลสัน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงออสการ์ ในสาขาดารานำชายยอดเยี่ยมจาก Denzel Washington ผู้รับบทพ่อ และดาราสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากฝีมือ Viola Davis ซึ่งเล่นเป็นแม่ที่เป็นแรงสนับสนุนของลูก นอกจากนั้นยังได้ชิงภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และบทดัดแปลงยอดเยี่ยมฝีมือ August Wilson ผู้เขียนบทละครเวทีเรื่องนี้มาก่อน ซึ่งได้รับรางวัล Pulitzer มาแล้วในปี ค.ศ. 1987 ย้อนเวลากลับไปในช่วงปี 50s ในสหรัฐฯการเหยีดผิวยังค่อนข้างรุนแรง ทรอย แม็กสัน (เดนเซล วอชิงตัน) อดีตนักกีฬาเบสบอลผิวสี ที่ชีวิตพลิกผันจนต้องกลายมาเป็นคนเก็บขยะ ชีวิตของทรอย ก็ไม่มีอะไรมากอยู่กับลูกเมีย เก็บขยะ เข้าบ้านนอน แต่พี่แกดันเป็นคนที่มีอีโก้สูง ชอบข่มคนในบ้านเพื่อลบปมบางอย่างในใจตอนเด็กๆ บวกแรงกดดันจากสังคมทำให้ทรอยมักจะมีปัญหากับครอบครัวอยู่บ่อยครั้ง และ ทุกครั้งมักจบด้วยความรุนแรงเสมอ ปล.หนังถ่ายทอดเรื่องราวครอบครัวที่ลูกชายที่มีความฝันแต่พ่อของเขาจะพยายามดับฝันทุกครั้งที่มีโอกาสเพราะคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ เด็กควรมีผู้ใหญ่แนะนำขณะรับชมนะจ๊ะ😜🍿
ภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับชายคนหนึ่ง ชายผู้แบกรับภาระความยากลำบากหลายชั่วอายุคน ผู้ซึ่งไม่สามารถเติมเต็มความฝันอันยิ่งใหญ่ที่สุดของตนเองได้เนื่องจากบริบทที่กดดันที่เขาใช้ชีวิตอยู่ และผู้ที่พยายามปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอกด้วยรั้วกั้น น่าเศร้าที่เมื่อปิดกั้นตัวเอง เขาก็ลืมเลือนการเปลี่ยนแปลงของกาลเวลา เขาปิดกั้นคนที่เขารัก และสร้างสภาพแวดล้อมที่กดดันซึ่งเลียนแบบทุกสิ่งที่เขาพยายามปกป้อง คำถามอมตะที่อยู่ในเรื่องราวนี้ (ดัดแปลงมาจากบทละครที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์) ก็คือ เราจะเกลียดผู้ชายแบบนี้ได้ไหม หรือเมื่อเราพิจารณาถึงสถานการณ์และการทดสอบของเขาแล้ว เขาเป็นฮีโร่ที่น่าชื่นชมหรือไม่ คุ้มค่าแก่การชมและสมควรได้รับคำชม หากไม่ใช่จากการแสดง (โดยเฉพาะของไวโอลา) ก็ควรมาจากบทภาพยนตร์ที่น่าดึงดูดและเปี่ยมด้วยบทกวี ทุกคำที่เปล่งออกมาดูเหมือนถูกคำนวณโดยจิตใจของอัจฉริยะ
ฉันให้คะแนนหนังเรื่องนี้ 7.5 ดาวจาก 10 ดาว Fences ฉันอ่านบทวิจารณ์ที่หลากหลายเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ และฉันคิดว่าหนังเรื่องนี้ดี แม้จะยาวเกินไปสำหรับสิ่งที่หนังพยายามจะนำเสนอ แต่ก็ดี หนังเรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องมีฉากตื่นเต้นหรือความระทึกขวัญมากมายเพื่อให้หนังดำเนินไปได้ ด้วยนักแสดงที่ยอดเยี่ยมและยอดเยี่ยมอย่างเดนเซล วอชิงตันและไวโอลา เดวิสที่เล่นเป็นตัวเอก การแสดงของพวกเขาเพียงอย่างเดียวก็ทำให้หนังเรื่องนี้น่าดูแล้ว แม้ว่าหนังเรื่องนี้จะมาจากละครเวที แต่ก็เหมือนกับว่ามันเป็นแค่ละครเวทีที่ถ่ายทำในกองถ่ายภาพยนตร์ นั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมหนังเรื่องนี้ถึงได้รับคำวิจารณ์เชิงลบมากมาย แต่ฉันคิดว่าผู้กำกับ (เดนเซล วอชิงตัน) อยากให้เป็นแบบนั้น หนังเรื่องนี้เป็นหนังดราม่าล้วนๆ ที่นำเสนอได้ดีด้วยการแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่ฉันเคยเห็นมา ฉันต้องยอมรับว่าเนื้อเรื่องใช้เวลาสักพักกว่าจะดี แต่ก็คุ้มค่ากับการรอคอย หากคุณชอบหนังดราม่าที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์และการแสดงที่ยอดเยี่ยม ฉันขอแนะนำหนังเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่ง
ก่อนอื่น ฉันขอพูดว่านี่เป็นภาพยนตร์ที่ทรงพลังและน่าดึงดูด แม้ว่าจะดูเหมือนเป็นภาพยนตร์ทั่วๆ ไป แต่การเปิดเรื่องก็ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นการแสดงละครเวที แม้ว่าฉันจะรู้สึกว่าตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้องกับชีวิตของตัวเอกที่เห็นแก่ตัวและเกือบจะดูถูกเหยียดหยามมากขึ้นเรื่อยๆ เดนเซล วอชิงตันรับบทบาทนี้ได้อย่างเหมาะเจาะกับชุดสูทที่ตัดเย็บมาอย่างประณีต ความลึกล้ำของตัวละครเหมาะกับเขาราวกับถุงมือ ความไม่ชอบในตัว “ทรอย” ของเขานั้นชัดเจน การแสดงของไวโอลา เดวิสทำให้เรายอมรับและเห็นใจเขาในระดับหนึ่งสำหรับความไม่ชอบที่ไม่ลดละของเขา การแสดง “โรส” ของเธอนั้นยอดเยี่ยมมาก และเป็นการแสดงที่จริงใจที่สุดครั้งหนึ่งที่เคยถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ โดยส่วนตัวแล้ว ฉันมองว่านี่เป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับผู้ชายที่เผชิญกับอคติมากกว่าภาพยนตร์เกี่ยวกับเด็กที่มีปัญหาที่พยายามทำความเข้าใจโลกที่เขาไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับชีวิตได้ ในภาพรวมแล้ว ใช่ เขามีงานที่ทำ แต่เขาก็ยังมีงานทำ เขามีครอบครัวที่เขาปฏิบัติต่อเขาเหมือนเป็นทรัพย์สินมากกว่าคน เมื่อลูกชายกล่าวหาว่าเขาไม่ต้องการให้ชีวิตของเขาเหนือกว่าพ่อ การกล่าวอ้างนั้นก็มีเหตุผล
การกำกับ การถ่ายภาพ ดนตรี และบรรยากาศในยุคนั้น ยกเว้นการเปิดเรื่องที่ไม่สม่ำเสมอ พิสูจน์ให้เห็นว่าวอชิงตันเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ที่เก่งกาจ ความยากลำบากในการดัดแปลงบทละครเวทีให้เข้ากับหน้าจอแทบจะเอาชนะได้ด้วยการเล่นเพียงไม่กี่ฉาก เหมือนฉากบนเวทีที่ถ่ายทำ ถ้าเป็นฉัน เดนเซลและไวโอล่าก็คงได้รับรางวัลออสการ์สาขา ‘ยอดเยี่ยม’ เช่นกัน โดยเดนเซลยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมด้วย แต่ในความคิดของฉัน บทภาพยนตร์ที่ค่อนข้างแข็งทำให้ไม่เข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (แม้ว่าน่าจะได้เข้าชิง) Fences ข้อสังเกตเล็กน้อย ดูเหมือนว่าไวโอล่า เดวิสจะโง่เขลาที่เข้าชิงรางวัลในสาขานักแสดงสมทบ เธอเป็นจุดแข็งของภาพยนตร์เรื่องนี้และอยู่ในฉากมากเกินไปจนไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็น ‘นักแสดงสมทบ’
หากฉันไม่รู้ว่า Fences จะเป็นอย่างไร ฉันคงบอกได้ก่อนที่สีสันจะปรากฎบนหน้าจอ ในวินาทีที่โลกอันสดใสของ Fences หายไป ผู้ชมละครที่เฉียบแหลมจะจำจังหวะการเล่าเรื่องที่ดำเนินไปอย่างรวดเร็วของตัวละครสองตัวที่พูดคุยกันราวกับบทที่เขียนขึ้นสำหรับละครเวที Fences เป็นการดัดแปลงจากบทละครของ August Wilson ในปี 1987 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Pittsburgh Cycle ของเขา บทละครนี้ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สาขานาฏกรรมในปี 2530 และรางวัลโทนี่สาขาบทละครยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลโทนี่สาขาบทละครฟื้นฟูยอดเยี่ยมในปี 2553 เช่นกัน เราไม่ได้จะพูดถึงเรื่องไม่สำคัญ เพราะการฟื้นคืนชีพครั้งนั้นนำแสดงโดย Denzel Washington และ Viola Davis (ทั้งคู่ได้รับรางวัลโทนี่สาขาการแสดง) ไม่เพียงแต่ทั้งคู่จะกลับมารับบทบาทเดิมในภาพยนตร์เรื่องนี้
แต่ Denzel Washington ยังเป็นผู้กำกับด้วย ซึ่งนี่อาจเป็นเหตุผลว่าทำไม Washington ถึงแสดงได้เหมือนละครเวที สำหรับเขา มันคงรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังสวมรองเท้าเก่าและไม่อยากเปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก อย่างที่ฉันได้กล่าวไว้ Fences ผู้ที่คุ้นเคยกับการแสดงบนเวทีจะจำและอาจจะชอบการแสดงประเภทที่เรียกร้องความสนใจจากผู้ชมตลอดเวลา เพราะบนเวที คุณต้องทำแบบนั้นพอดี ในรูปแบบภาพยนตร์ บางคนอาจสับสนว่าเป็นการเคี้ยวฉาก แต่ไม่ว่าจะอย่างไร การแสดงก็ทำให้ตัวละครของเขาดูเป็นมิตรมากกว่าชีวิตจริง ดังที่กล่าวไว้ในภาพยนตร์ ความสามารถของเขาในการเติมเต็มบ้านอาจใช้ได้กับบ้านเล็กๆ ของเขาในจักรวาลได้มากพอๆ กับโรงภาพยนตร์ ซึ่งช่วยอธิบายได้เป็นอย่างดีว่าทำไมในท้ายที่สุดแล้ว ตัวละครเหล่านี้จึงเคารพผู้ชายที่เป็นตัวละครชั่วร้ายเช่นนี้อย่างแปลกประหลาด
หากดูเหมือนว่าฉันกำลังชื่นชมการแสดงของวอชิงตันว่าค่อนข้างดี นั่นอาจเป็นเพราะเขาร่วมแสดงกับไวโอลา เดวิส การแสดงของเดวิสไม่เพียงแต่เหมาะกับภาพยนตร์ ซึ่งเป็นสื่อที่เธอใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงหลังเท่านั้น แต่ยังยอดเยี่ยมอย่างเหนือจินตนาการอีกด้วย ในฉากสำคัญฉากหนึ่ง ตัวละครของเดวิสระบายความรู้สึกออกมาในขณะที่นักแสดงสาวหลั่งน้ำตาและน้ำมูกไหลออกมาบนใบหน้าของเธอ มีภาพยนตร์ไม่กี่เรื่องที่ฉันจะสามารถเลิกดูและคิดว่าเราควรมีน้ำมูกมากกว่านี้ในหนังของเรา เมื่อพูดถึงภาพยนตร์ ฉันชอบที่จะคิดว่าตัวเองเป็นคนธรรมดา ฉันเข้าหารางวัลออสการ์ด้วยการพูดสองแง่สองง่าม มีภาพยนตร์ที่ควรชนะ (Moana) และมีภาพยนตร์ที่ควรชนะและมีโอกาส (Hell or High Water) ในช่วงเวลาที่หายากในการหาความคิดเห็นเหล่านี้ร่วมกัน ฉันสามารถอธิบายความเป็นไปได้ที่ Viola Davis จะไม่ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมได้ด้วยคำเดียวว่า ไร้สาระ
Denzel Washington ไม่จำเป็นต้องรู้สึกแย่ แม้ว่า August Wilson จะเขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยตัวเองก่อนจะเสียชีวิตในปี 2548 (มีงานเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่ได้รับการลงเครดิตโดย Tony Kushner ซึ่งตกลงรับตำแหน่งผู้อำนวยการสร้างร่วม) แต่การนำสิ่งที่ออกแบบมาเพื่อเวทีเล็กๆ มาฉายบนจอภาพยนตร์ก็ยังไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แม้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะยังคงมีความชัดเจนอยู่บ้าง แต่ฉันคิดว่าวอชิงตันพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกมาดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ มีฉากจริงและบทสนทนาที่เกิดขึ้นจริงเพียงไม่กี่ฉาก แต่ก็มีการเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นจริงอยู่มากเช่นกัน ตัวละครเดินไปตามถนนที่พลุกพล่าน เดินผ่านบ้าน เข้ามาและออกจากจออย่างเป็นธรรมชาติ ทำให้เกิดเอฟเฟกต์ที่คล้ายกับฉากยาวๆ แต่ทั้งหมดนี้จะไม่มีความหมายเลยหากไม่มีการออกแบบฉากที่สมบูรณ์แบบ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีฉากเกิดขึ้นที่ย่านฮิลล์ในพิตต์สเบิร์ก ซึ่งมีความสำคัญต่อเรื่องราวของวิลสันมาก การสร้างฉากในยุค 1950 ขึ้นมาใหม่ให้ความรู้สึกมีชีวิตชีวามากเกินไป ตรอกซอกซอยที่สร้างรั้วตามชื่อเดียวกันนั้นชวนให้นึกถึงฉากในเรื่อง Rear Window มาก อาจมีขนาดเล็กกว่า แต่ก็ให้ความรู้สึกมีชีวิตชีวาไม่แพ้กัน
Fences เป็นภาพยนตร์ที่สร้างขึ้นจากเรื่องราวในอดีต แต่เกี่ยวกับอะไร? ฉันเชื่อว่า Fences เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความเป็นชาย ในภาพยนตร์ ความเป็นชายเป็นผู้ให้ ช่วยให้คุณมั่นใจได้ว่าจะได้รับสิ่งที่สมควรได้รับ แต่ความเป็นชายก็สำคัญเหมือนกัน ทรอย แม็กซ์สัน (วอชิงตัน) เป็นชายชราที่หมกมุ่นอยู่กับสิ่งที่เขาเชื่อว่าโลกเป็นหนี้เขา Fences โลกเป็นหนี้เขาในด้านกีฬา โลกเป็นหนี้เขาในอาชีพที่ดีกว่า มาตรฐานการครองชีพที่ดีกว่า เขาเชื่อด้วยซ้ำว่ายมทูตเป็นหนี้ชีวิตเขา แม้ว่าจะมีเหตุผลอันสมควรที่ทำให้เขาไม่เคยได้รับสิ่งเหล่านี้ แต่เรายังคงพูดได้ว่าเป็นความปรารถนาอันยุติธรรม แต่เมื่อภาพยนตร์ดำเนินไป เราจะเห็นว่าเมื่อเขาพยายามเอาสิ่งที่เป็นหนี้เขาไป เขาไม่ได้คิดถึงว่าเขาเอาจากใครหรือเป็นหนี้อะไร
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Full Metal Jacket (1987) เกิดเพื่อฆ่า
The Neon Demon (2016) สวยอันตราย
I Am Sam (2001) สุภาพบุรุษปัญญานิ่ม
