ดูหนังออนไลน์ I Spit on Your Grave (1978) ซัมเมอร์ช็อค แค้นต้องฆ่า
เรื่องย่อ
เรื่องราวของหญิงสาวสวยนาม “Jennifer Hills” ที่มาจากในเมือง ที่หมายจะมาท่องเที่ยวศึกษาธรรมชาติดเพื่อจะเขียนหนั งสือ และเธอได้เข้ามาพักที่บ้านเช่าแห่งหนึ่ง แต่แล้วฝันร้ายก็ได้บังเกิดขึ้น เมื่อเธอถูกชาวบ้านแถวนั้นที่รู้ว่าเธอมาเข้าพักคนเด ียวข่มขืน ด้วยเหตุการ์ณนั้นทำให้เธอต้องหนีเอาตัวรอดและกลับมา I Spit on Your Grave เพื่อที่จะแก้แค้นพวกคนเหล่านั้น Jennifer ได้วางแผนเพื่อที่จะจัดการกับพวกคนร้ายทีละคนๆ และจับพวกมันทรมานอย่างแสนเจ็บปวดให้สาสมกับที่เธอโด นพวกมันกระทำไว้ และเมื่อการชำระแค้นสิ้นสุด
ผู้กำกับ
- Meir Zarchi
บริษัท ค่ายหนัง
- Deja Vu (IIc)
นักแสดง
- Camille Keaton
- Eron Tabor
- Richard Pace
- Anthony Nichols
- Gunter Kleemann
- Alexis Magnotti
โปสเตอร์หนัง I Spit on Your Grave
รีวิว ซัมเมอร์ช็อค แค้นต้องฆ่า
คอหนังโหดโคตรฟินแน่ๆ I Spit on Your Grave นี่คือหนังรีเมคจากปี 1978 ให้ออกมาดูร่วมสมัยมากขึ้น ฉากข่มขืนดูแล้วสมจริงจนน่าสงสาร แต่ก็เป็นแรงขับที่ดีในการที่จะทำให้คนดูมีความรู้สึกแค้นร่วมไปกับนางเอก จนทำให้การกลับไปแก้แค้นพวกคนร้ายนั้นช่างสะใจเหลือเกิน วิธีการก็สุดแสนจะโหด ซาดิสม์ ไม่รู้ว่าเอาอะไรคิด เรื่องนี้มีคนเอาไปทำภาค 2 และ 3 ต่อด้วย แต่ความขลังบอกเลย สู้ภาคแรกนี้ไม่ได้แน่! เรื่องราวของ เจนนิเฟอร์ สาวสวยจากในเมือง ที่มาท่องเที่ยวศึกษาธรรมชาติ และได้เข้าพักที่บ้านเช่าเล็กๆ แห่งหนึ่งในป่าตามลำพัง โดยหวังว่าจะใช้เป็นที่เขียนหนังสืออย่างสงบ แต่แล้วฝันร้ายก็เกิดขึ้น เมื่อเธอถูกกลุ่มชายฉกรรจ์บุกเข้ามาทำร้าย และข่มขืนอย่างทารุณจนเกือบไม่รอดชีวิต เธอต้องหนีตายเอาตัวรอดออกมา และต้องพักฟื้นร่างกาย โดยเก็บความแค้นเอาไว้ในจิตใจเพื่อรอวันเอาคืน! เธอกลับไปที่แห่งเดิม ที่ของพวกสวะ และเริ่มวางกับดักเพื่อที่จะจัดการพวกมันทีละคนๆ และทรมานอย่างสุดแสนจะโหดเหี้ยม ให้สาสมกับที่เธอถูกพวกมันกระทำไว้!
ฉันเคยลองดูหนังเรื่องนี้ครั้งหนึ่งและดูจนจบฉากข่มขืนฉากที่สองก่อนออกจากห้อง เพราะคิดว่าตัวเองกำลังจะอาเจียนจริงๆ ในที่สุดฉันก็บังคับตัวเองให้ดูจนจบเมื่อไม่นานนี้ และฉันก็ดีใจที่ทำเช่นนั้น เจนนิเฟอร์ ฮิลล์ เป็นหญิงสาวยุค 70 ที่มีความทันสมัยและมีจิตวิญญาณอิสระ เธอออกจากบ้านในนิวยอร์กซิตี้เพื่อไปพักร้อนที่คอนเนตทิคัต ซึ่งเธอวางแผนจะเขียนนวนิยายเรื่องแรกของเธอ ในไม่ช้า เจนนิเฟอร์ก็ดึงดูดความสนใจของพวกคนชั่วสี่คนในขณะที่เธออาบแดดในชุดบิกินี่ พวกอันธพาลที่พัฒนามาบางส่วนลักพาตัวเจนนิเฟอร์ ลากเธอเข้าไปในป่า ข่มขืนเธอ ทุบตีเธอ ร่วมเพศทางทวารหนักกับเธอ ทุบตีเธออีกครั้ง ติดตามเธอไปที่บ้าน ข่มขืนเธออีกครั้ง เตะเธอเมื่อเธอล้มลง ล้อเลียนต้นฉบับของเธอ ฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ข่มขืนเธอด้วยขวด ทุบตีเธอเป็นครั้งสุดท้าย และทิ้งเธอไว้บนพื้นบ้านพักตากอากาศจนเลือดไหลและหมดสติ บ้าเอ๊ย พวกเขาส่งแมทธิวที่ปัญญาอ่อนกลับเข้าไปในบ้านพร้อมมีดและคำสั่งให้ฆ่าเธอ แต่แมทธิวทำไม่ได้ เขาบอกกับพวกผู้ชายว่าเขาฆ่าเธอแล้ว และพวกเขาก็เชื่อเขาอย่างโง่เขลาและจากไป แต่เจนนิเฟอร์ยังมีชีวิตอยู่ และในขณะที่เธอกำลังรักษาบาดแผลที่น่ากลัวและฟื้นคืนพลัง เธอก็วางแผนแก้แค้นผู้ข่มขืนเธอ
โรเจอร์ เอเบิร์ตเรียกหนังเรื่องนี้ว่าหนังที่แย่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา และพวกสตรีนิยมสาปแช่งหนังเรื่องนี้ไปตลอดกาล แต่คุณรู้ไหม ฉันเป็นผู้หญิงและฉันชอบหนังเรื่องนี้ เจนนิเฟอร์ไม่ใช่เหยื่อตัวน้อยที่อ่อนแอ สะอื้น และไร้ทางสู้ เธอพยายามต่อสู้อย่างสุดความสามารถ เมื่อการคุกคามและความรุนแรงไม่เป็นผลดีกับเธอ เธอก็ใช้อาวุธเพียงอย่างเดียวที่มี นั่นคือ เซ็กส์ ผู้ชายทุกคนล้วนเป็นคนเลวตามแบบแผน เป็นหมูที่น่ารังเกียจซึ่งเห็นได้ชัดว่าถูกตอนแล้ว และใช้เจนนิเฟอร์เป็นช่องทางระบายความหงุดหงิดและความโกรธของพวกเขา การข่มขืนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องเพศและถูกถ่ายทอดออกมาได้อย่างสมจริงที่สุด
ไม่ว่าจะเป็นความน่าเกลียด โหดร้าย รุนแรง น่ารังเกียจ และไม่มีความเร้าอารมณ์ทางเพศเลย ฉากร่วมประเวณีทางทวารหนักเป็นฉากเดียวที่ทำให้ฉันหวาดกลัวมากที่สุด เพราะเจนนิเฟอร์ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดที่แสนจะน่ากลัวที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมา เป็นเรื่องยากมากที่จะไม่สะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงนั้น การแก้แค้นของเจนนิเฟอร์นั้นเต็มไปด้วยเลือดและเจ็บปวดไม่แพ้กัน และไม่มีฉากไหนที่โหดร้ายไปกว่าฉาก “อาบเลือด” อันโด่งดังอีกแล้ว คนพวกนี้ได้รับผลกรรมที่สมควรได้รับ และเจนนิเฟอร์ก็ทำให้แน่ใจว่าบทลงโทษเหมาะสมกับความผิด โดยเปลี่ยนผู้ชายให้กลายเป็นคนไร้ทางสู้ อ้อนวอนขอทานและตอบสนองความโหดร้ายของตัวเอง
โอเค พล็อตเรื่องทั้งหมดอาจไม่สมเหตุสมผล และไม่ใช่ทุกคนที่จะเห็นด้วยกับการตัดสินใจของเจนนิเฟอร์ที่จะฆ่าผู้ชาย I Spit on Your Grave แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเป็นภาพยนตร์ที่ทรงพลัง เรื่องนี้เล่าจากมุมมองของเจนนิเฟอร์เป็นหลัก แต่ก็ไม่ได้เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หนังเรื่องนี้เล่าเรื่องอย่างเรียบง่ายและให้คุณตัดสินใจเองว่าเจนนิเฟอร์เป็นฆาตกรโรคจิตที่ควรติดคุกเพราะอาชญากรรมที่เธอก่อขึ้นหรือว่าเธอคือนางฟ้าแห่งการแก้แค้นที่มอบความยุติธรรมให้กับคนขี้ตกใจ? แมวขี้ตกใจอย่างฉันอาจชอบดูหนังเรื่องนี้พร้อมคำบรรยายเสียงโดย Joe Bob Briggs มากกว่า Joe Bob ให้ข้อมูลที่น่าสนใจมากมายเกี่ยวกับการสร้างหนังเรื่องนี้ และยังช่วยคลายเครียดที่จำเป็นมากตลอดทั้งเรื่องอีกด้วย
ลืมเรื่อง “Day of the Woman” ไปได้เลย ซึ่งเป็นชื่ออื่นที่ทำให้หนังเรื่องนี้เป็นที่รู้จักมากกว่า “I Spit on Your Grave” ดีกว่ามาก และนั่นเป็นเหตุผลส่วนหนึ่งที่ทำให้หนังเรื่องนี้กลายเป็นหนังคัลท์คลาสสิกในช่วงหลายปีที่ผ่านมา หนังเรื่องนี้ค่อนข้างน่ารังเกียจและสุดโต่ง โดยมีหญิงสาวคนหนึ่งถูกข่มขืนเป็นหมู่ ส่วนที่สองของหนังจะเน้นไปที่ผู้หญิงที่แก้แค้นผู้ข่มขืนในแบบของชาร์ลี บรอนสัน ซึ่งก็สุดโต่งพอตัวเหมือนกัน หนังเรื่องนี้มีฉากข่มขืนที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์หรือเปล่า? ฉันไม่รู้ แต่ครึ่งแรกของหนังเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงที่ถูกผู้ชาย 4 คนข่มขืนหลายครั้งด้วยวิธีรุนแรงต่างๆ กัน มันไม่เคยหยุดเลย และพอคุณคิดว่ามันจบแล้ว มันก็จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้งสำหรับเธอ นั่นคือสิ่งที่ทำให้การข่มขืนในหนังเรื่องนี้ชวนตกใจและน่ารำคาญ เป็นอะไรที่สุดโต่งมากสำหรับหนังเรื่องนี้ แม้แต่ในหนังแนวเอารัดเอาเปรียบในยุค 70
นอกจากนี้ วิธีที่ผู้หญิงแก้แค้นผู้ข่มขืนก็ค่อนข้างสุดโต่งและแปลกใหม่ด้วย เรื่องราวของหนังมีเนื้อหาสุดโต่งมากเกินไป เช่น การข่มขืนและการฆ่า การผสมผสานกันของเรื่องนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ แต่การดำเนินเรื่องภายในหนังเรื่องนี้ถือว่าแปลกใหม่มาก นอกจากนี้ มันยังดำเนินเรื่องได้ดีภายในหนัง ซึ่งทำให้ฉันแปลกใจมาก ฉันหมายความว่า เรื่องราวหลักของหนังเรื่องนี้ดูไร้สาระมาก แต่เพราะว่าหนังมีเนื้อหาสุดโต่งสองอย่าง ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงสมดุลกันได้ดี ฉันชอบวิธีการดำเนินเรื่องในครึ่งหลังของหนังเป็นพิเศษ ซึ่งเป็นช่วงที่ผู้หญิงเริ่มแก้แค้น แน่นอนว่าฉันไม่สามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่านี่เป็นหนังที่ยอดเยี่ยมหรืออะไรทำนองนั้น เพราะหนังเรื่องนี้เป็นหนังสมัครเล่นเกินไปสำหรับเรื่องนั้น แต่โดยพื้นฐานแล้ว หนังเรื่องนี้เป็นหนังแนวเอ็กซ์พลอยเทชั่นในยุค 70 ที่ยอดเยี่ยม ซึ่งคู่ควรกับสถานะหนังคัลท์
ใช่แล้ว มันเป็นหนังที่ทำออกมาได้ห่วยมากและมีคุณค่าการผลิตที่แย่ เสียงดูแย่ในบางครั้ง และการแสดงก็แย่มากถึง 80% ของเวลา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Camille Keaton ไม่ใช่คนที่มีพรสวรรค์ด้านการแสดงโดยธรรมชาติ และนั่นคือสาเหตุที่เธอไม่อยู่ในธุรกิจนี้อีกต่อไป และไม่เคยประสบความสำเร็จเลย เธอแต่งงานกับ Meir Zarchi ผู้กำกับ/นักเขียน/ผู้อำนวยการสร้าง/บรรณาธิการของภาพยนตร์เรื่องนี้ในตอนนั้น ซึ่งอาจเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้เธอได้รับเลือกให้แสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นหลานสาวของ Buster Keaton ผู้ชาญฉลาด และฉันต้องบอกว่าเธอมีหน้าตาคล้ายกับเขาเล็กน้อย
ในช่วงฤดูร้อน เจนนิเฟอร์ ฮิลส์ นักเขียนนิตยสารนิวยอร์กเกอร์ (คามิลล์ คีตัน) เช่ากระท่อมริมทะเลสาบในป่าที่เงียบสงบของ Park Hell Lane รัฐคอนเนตทิคัต เพื่อเขียนนวนิยายเรื่องแรกของเธอในช่วงวันหยุด สองสามวันต่อมา เธอถูกข่มขืนโดยคนบ้านนอกใจสามรายและเด็กส่งของปัญญาอ่อนหนึ่งคนจากซูเปอร์มาร์เก็ต เจนนิเฟอร์ผู้ถูกดูหมิ่นและถูกทารุณกรรมไม่ได้แจ้งความเรื่องการล่วงละเมิดทางเพศต่อตำรวจ และสองสามสัปดาห์ต่อมา เธอก็ฟื้นตัวจากอาการป่วยทางจิตและวางแผนแก้แค้นผู้ข่มขืน เป็นภาพยนตร์ที่สมจริงและรุนแรงมาก ดังนั้นเรื่องราวที่เรียบง่ายและน่ากลัวจึงน่าเชื่อถืออย่างแน่นอน คามิลล์ คีตันที่ไม่มีใครรู้จักแสดงได้อย่างยอดเยี่ยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฉากยาวที่น่าประทับใจเมื่อเธอถูกทุบตีและข่มขืนซ้ำแล้วซ้ำเล่า อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์ที่มีเลือดสาดเรื่องนี้แนะนำเฉพาะผู้ชมเฉพาะกลุ่มเท่านั้น และห้ามฉายแก่บุคคลที่มีความอ่อนไหวเนื่องจากฉากส่วนใหญ่มีความโหดร้าย ฉันโหวตให้เจ็ด
จากภาพยนตร์ทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับ “วิดีโอลามก” I Spit on Your Grave ที่ไร้สาระและน่ารังเกียจในสหราชอาณาจักร มีบางเรื่องที่ถูกมองว่าเป็นปีศาจมากกว่าเรื่องอื่นๆ I SPIT ON YOUR GRAVE เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ถูกกล่าวถึงว่าสร้างปัญหามากที่สุดในยุคนั้น แน่นอนว่าชื่อเรื่องและแคมเปญโฆษณา (ตามแบบฉบับการแสวงหาผลประโยชน์) นั้นฉูดฉาดและขัดแย้งกัน แต่ต่างจากภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ที่ประสบชะตากรรมเดียวกัน (เช่น SS EXPERIMENT CAMP) ภาพยนตร์ของ Zarchi นั้นทรงพลังและน่ากังวลอย่างยิ่ง… ไม่ต้องพูดถึงการตีความผิดๆ อย่างกว้างขวาง ฉันอ่านบทวิจารณ์ภาพยนตร์เรื่องนี้มาจำนวนมาก ซึ่งน่าเป็นห่วงว่าบทวิจารณ์จำนวนมากกล่าวหาว่าภาพยนตร์เรื่องนี้สนับสนุนการข่มขืน เหยียดเพศและดูถูก ซึ่งเป็นความคิดสุดท้ายที่ผุดขึ้นมาในหัวของฉันขณะรับชมภาพยนตร์เรื่องนี้ แนว “ข่มขืน/แก้แค้น”
ทั้งหมดเป็นแนวที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งทางศีลธรรม โดยพื้นฐานแล้ว ภาพยนตร์ประเภทนี้ใช้ประโยชน์จากประเด็นการข่มขืน (และน่าเศร้าที่มักนำเสนอในลักษณะที่คลุมเครือเกี่ยวกับเรื่องเพศ) แต่หมายความว่าภาพยนตร์เหล่านี้ไม่สามารถประณามประเด็นดังกล่าว หรือวิพากษ์วิจารณ์พฤติกรรมของผู้ชายหลายคนที่มีต่อผู้หญิงได้อย่างทรงพลังหรือไม่? แนวคิดเดียวกันนี้ถูกนำมาใช้ต่อต้านการสร้างภาพยนตร์ที่วิจารณ์อย่าง CANNIBAL HOLOCAUST ภาพยนตร์สามารถประณามสิ่งที่ภาพยนตร์ดังกล่าวใช้ประโยชน์ได้จริงหรือ? ฉันเชื่อเช่นนั้น และ I SPIT ON YOUR GRAVE เป็นตัวอย่างที่ดีของเรื่องนี้ โดยนำเสนอข้อความที่ทรงพลังยิ่งขึ้นเกี่ยวกับความรุนแรงจากการข่มขืนและทัศนคติของผู้ชายบางคนที่มีต่อเรื่องนี้มากกว่าภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ที่ฉันอยากจะพูดถึง อย่างไรก็ตาม ในกรณีนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังมีความลึกซึ้งยิ่งกว่านี้ด้วย Zarchi ไม่ยกย่องผู้ข่มขืน และไม่ได้ประณามพวกเขาเช่นกัน ในทำนองเดียวกัน เขาไม่ได้ตัดสินทางศีลธรรมเกี่ยวกับการแก้แค้นที่กระทำโดยตัวเอกหญิง I SPIT ON YOUR GRAVE นำเสนอข้อความที่เป็นอัตวิสัยอย่างแท้จริง เนื่องจากนำเสนอความเป็นจริงที่โหดร้าย และปล่อยให้ผู้ชมตัดสินใจเองในเรื่องนี้
มีการพูดถึงฉากข่มขืนนานประมาณ 40 นาที นักวิจารณ์หลายคนคิดว่าฉากความรุนแรงที่ยาวนานเท่ากับการเอารัดเอาเปรียบ แต่ในกรณีนี้ ไม่เป็นความจริงเลย ฉากเหล่านี้น่ากลัว โหดร้าย และน่าเกลียด ไม่มีการยกย่องการข่มขืนแต่อย่างใด ฉากเหล่านี้ถ่ายทำแบบเรียลไทม์ ซึ่งทำให้เห็นถึงความโหดร้ายและน่ารังเกียจของสิ่งที่กำลังแสดงออกมา นอกจากนี้ ฉากส่วนใหญ่ถ่ายทำจากมุมมองของเหยื่อ ภาพที่น่าขยะแขยงของผู้ชายที่เหงื่อออกและครางครวญครางนั้นเป็นสิ่งที่ต่อต้านเรื่องเพศและต่อต้านเรื่องเพศโดยสิ้นเชิง ซึ่งแน่นอนว่าเป็นสิ่งที่ควรเป็นในบริบทนี้! การข่มขืนไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเพศเลย แต่เกี่ยวข้องกับความรุนแรงและอำนาจมากกว่า ซึ่งแสดงให้เห็นได้อย่างยอดเยี่ยมในฉากต่างๆ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ การทำให้ฉากที่ควรจะ “เอารัดเอาเปรียบ” สะอาดขึ้นจะทำให้ปัญหาที่ร้ายแรงมากที่อยู่ตรงหน้าลดน้อยลง
ผู้ชายที่นำเสนอใน I Spit on Your Grave นั้นไม่น่าเลียนแบบเลย ไม่มีการกล่าวถึงภูมิหลังของตัวละครเลย พวกเขาไม่มีตัวตนเลยในบริบทของภาพยนตร์ (ยกเว้นภาพยาวๆ ในภายหลังที่แสดงให้เห็นผู้ชายคนหนึ่งกับครอบครัวของเขา ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าเขาเป็นคนโกหกและหลอกลวง รวมถึงเป็นนักข่มขืนด้วย) ประเด็นคือพวกเขาไม่จำเป็นต้องสร้างตัวละครด้วยซ้ำ พวกเขาเป็นตัวแทนของภัยคุกคามและความเป็นจริงของความรุนแรงทางเพศที่ผู้หญิงต้องเผชิญทุกวัน จุดพลิกผันสุดท้ายและสำคัญที่สุดก็คือ ผู้ชายเหล่านี้ช่างหลงเชื่อและหยิ่งยโสจนอาจถูกล่อลวงและฆ่าโดยคนที่พวกเขาทำร้ายได้ หากเอเบิร์ตและสหายผู้ขี้แยของเขาพูดถูกจริงๆ เกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้ที่ “ส่งเสริมความรุนแรงทางเพศ” พวกเขาต้องเห็นบางสิ่งที่น่าดึงดูดใจในพฤติกรรมของผู้ชายเหล่านี้
