ดูหนังออนไลน์ Still Time (2023) อย่ารอให้เวลาติดปีก
เรื่องย่อ
ดันเต้เผลอจูบอลิซและทั้งคู่ก็หมั้นกัน หลังจากงานปาร์ตี้เซอร์ไพรส์ฉลองวันเกิดอายุครบ 40 ปีของเขา เขาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในอีกหนึ่งปีต่อมาโดยจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่เพียงแต่เขาจะพบว่าอลิซตั้งครรภ์… เขารู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วเกินไปและเขาเริ่มลืมช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดบางช่วงในชีวิตของเขาไป เป็นภาพยนตร์แนว ดราม่า / แฟนตาซี / โรแมนติก จากอิตาลีที่เล่าเรื่องราวของ เวลาและความสัมพันธ์ ผ่านมุมมองที่สะท้อนใจและกินใจ เรื่องราวเกี่ยวกับ ดันเต้ (Edoardo Leo) ชายหนุ่มที่หมกมุ่นกับงานและรู้สึกว่า เวลาผ่านไปเร็วเกินไป วันหนึ่งเขาตื่นขึ้นมาและพบว่า เวลาของเขาข้ามไปข้างหน้าหนึ่งปีโดยที่เขาไม่รู้ตัว!
ดันเต้ต้องเผชิญกับ ชีวิตที่เปลี่ยนไปในพริบตา ความสัมพันธ์กับ อลิซ (Barbara Ronchi) Still Time แฟนสาวของเขาเริ่มห่างเหิน ขณะที่ชีวิตแต่งงานและการเป็นพ่อของเขาก็เดินหน้าไปอย่างรวดเร็วโดยที่เขาแทบไม่ทันตั้งตัว ยิ่งเวลาข้ามไปเร็วขึ้นเท่าไหร่ ดันเต้ก็ยิ่งตระหนักว่า เขากำลังสูญเสียช่วงเวลาสำคัญของชีวิตไปโดยไม่ได้ใช้เวลากับคนที่รัก เขาจึงต้องหาทาง หยุดวงจรนี้ และเรียนรู้คุณค่าของการใช้ชีวิตในปัจจุบัน ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป เป็นภาพยนตร์ที่สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการใช้ชีวิตให้คุ้มค่า และอย่าปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยไม่ได้ใส่ใจคนที่เรารัก
ผู้กำกับ
- Alessandro Aronadio
บริษัท ค่ายหนัง
- BIM Produzione
นักแสดง
- Edoardo Leo
- Barbara Ronchi
- Mario Sgueglia
- Francesca Cavallin
- Raz Degan
- Massimo Wertmüller
- Stella Trotta
โปสเตอร์หนัง อย่ารอให้เวลาติดปีก
รีวิว
สิ่งเดียวที่เราสามารถใช้หรือผลาญไปอย่างสูญเปล่าแต่ไม่สามารถซื้อกลับคืนได้คือเวลา เมื่อเรายังเด็ก เวลาเป็นสิ่งที่ครั้งหนึ่งเราเคยคิดว่าไม่มีวันหมดสิ้น ในวัยเยาว์ เราใช้ชีวิตอยู่ในช่วงเวลาของความทะเยอทะยานหรือความเกียจคร้าน ความระมัดระวังหรือความประมาท Still Time เห็นแก่ตัวมากจนสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เราละเลยมักจะถูกเลื่อนออกไปและมาทำต่อในวันพรุ่งนี้ สิ่งเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้จะปรากฏขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป และเมื่อถึงวันพรุ่งนี้และถึงเวลาที่จะต้องมาทำต่อ คุณก็แก่แล้วและตระหนักว่าสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เคยคิดว่าไม่มีนัยสำคัญกลับกลายเป็นส่วนสำคัญในชีวิตของคุณ…ซึ่งคุณพลาดไป นี่คือปัญหาของดันเต้ ผู้ทะเยอทะยานและเอาแต่ใจตัวเองที่หลอกตัวเองว่าทุกอย่างจะดีในอนาคตหากเขาทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยในปัจจุบัน เขาเป็นแฟนหนุ่มของอลิซ ผู้มีจิตใจดีและใฝ่ฝันที่จะเป็นศิลปินที่ชื่นชอบดันเต้มาก เธอทำแพนเค้กวันเกิดให้เขาในตอนเช้า และต่อมาก็จัดปาร์ตี้วันเกิดอายุครบ 40 ปีให้เขา ซึ่งดันเต้เกือบจะทำลายมันด้วยการมาสาย
เช้าวันรุ่งขึ้น อลิซอยู่ในครัว กำลังทำแพนเค้กพิเศษให้ดันเต้ในวันเกิดอายุครบ 41 ปีของเขา อลิซรู้สึกคลื่นไส้จากอาการแพ้ท้อง เมื่อเขารวบรวมเบาะแสและรู้ตัวว่าเสียเวลาไปหนึ่งปีเต็ม เขาก็อวยพรวันเกิดอายุครบ 42 ปี และถูกขอให้ดูแลลูกสาววัยทารกของเขา ดันเต้สามารถพลิกผันได้เสมอ และสูญเสียอีกปีหนึ่งไป เนื่องด้วยเขาไม่สามารถตามทันเทคโนโลยีใหม่หรือชะลอความเร็วลงเพื่อคนสำคัญที่สุดในชีวิตของเขา เขาจึงอยู่ในเส้นทางที่เร่งรีบไปสู่อนาคต ซึ่งกำลังกลายเป็นปัจจุบันของเขาอย่างรวดเร็ว และเร็วขึ้นอีก กลายเป็นอดีตของเขา
มีภาพยนตร์หลายเรื่องที่ใช้แนวคิดนี้ในทางใดทางหนึ่ง แม้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะยอดเยี่ยม แต่ก็ขาดความตื่นตระหนกหรือความรู้สึกเร่งด่วนบางอย่าง ดันเต้ได้รับการบอกเล่าเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นระหว่างการข้ามเวลาของเขา แต่เขาก็ไม่เคยค้นพบมันด้วยตัวเอง มันแค่ขูดผิวเผินถึงสิ่งที่เขาและตัวละครอื่นๆ รู้สึก แต่ไม่เคยเจาะลึกถึงแก่นแท้ของสิ่งที่พวกเขาต้องการจริงๆ มันคงจะเพิ่มเดิมพันให้กับดันเต้ และเพิ่มความตื่นเต้นเข้าไปอีกเล็กน้อย
ฉันกับสามีไม่ได้คาดหวังอะไรมากจากหนังเล็กๆ เรื่องนี้ที่มีนักแสดงที่ไม่รู้จัก (สำหรับเรา) แต่เราก็เข้าไปพัวพันกับธีมและพัฒนาการที่ชาญฉลาดของหนังได้อย่างรวดเร็ว ไอเดียเรื่อง Groundhog Day ที่เกิดขึ้นในอีกมิติหนึ่ง เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่ไม่ได้สร้างความรำคาญแต่มีข้อบกพร่องที่ค้นพบว่าเขากำลังจะสูญเสียอะไรและใครไป และการละเลยที่ไม่รุนแรงของเขาจะทำให้เขาต้องสูญเสียอะไรไปบ้าง Still Time เราชมภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาษาอิตาลีพร้อมคำบรรยายเพื่อไม่ให้พลาดรสชาติท้องถิ่น และค้นพบเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมซึ่งคลี่คลายไปอย่างแนบเนียนแต่ในจังหวะที่กระชับ บนฉากหลังของโศกนาฏกรรมของชีวิตสมัยใหม่ เรื่องราวเปลี่ยนจากตลกเป็นอารมณ์รุนแรงโดยไม่เคยเลี่ยนหรือประจบประแจงเลย และไม่มีตอนจบแบบเป๊ะๆ ด้วย บทภาพยนตร์เรื่องนี้ยอดเยี่ยมและแปลกใหม่ และนักแสดงหลัก 2 คนก็ดูสนุกมาก ชอบมาก
บทกวีที่น่าทึ่งเกี่ยวกับความงามของปัจจุบันและความเปราะบางของช่วงเวลาอันสั้น ช่วงเวลาที่ตลกก็เศร้าเหมือนกัน และในทางกลับกัน ฉันรู้สึกถึงความลึกซึ้งในนั้นและต้องหยุดหลายครั้งเพื่อให้เข้าใจ โดยเฉพาะหลังจากช่วงเวลาสั้นๆ ที่ตัวละครหลักจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นและรู้สึกสับสนกับการกระทำของเขา วงจรอัตโนมัติแบบไม่รู้ตัวที่เราทุกคนประสบในชีวิต ซึ่งวันเวลาผ่านไป ฤดูกาลเปลี่ยนไป และหากคุณไม่เห็นคุณค่าของวันของคุณ สิ่งที่คุณทำได้คือรู้สึกเหงาและเศร้ามากขึ้นเมื่อคุณดับเทียนบนเค้กอีกครั้ง… คำเปรียบเปรยคือ “เวลาที่สูญเสียไป” ซึ่งเราใช้บ่อยมากในชีวิตประจำวัน แต่การได้เห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับความสัมพันธ์ของคุณหากคุณมุ่งความสนใจไปที่สิ่งที่ผิวเผินและละเลยคนที่คุณรัก… และคนที่รักคุณไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ช่วยเปิดหูเปิดตาได้ ฉันชอบภาพยนตร์เรื่องนี้มาก ขอบคุณผู้สร้างสำหรับภาพยนตร์ที่ชวนคิดและให้ข้อคิด และแสดงให้เห็นขั้นตอนต่างๆ ของความสัมพันธ์ในฐานะคู่รัก รวมถึงระหว่างเพื่อน พ่อแม่กับลูก และเพื่อนร่วมงานด้วย
หากคุณชอบเรื่อง Groundhog Day และ Edge of Tomorrow คุณคงจะรู้ว่าเรื่องนี้เป็นแนวความคิดแบบตรงกันข้าม ซึ่งเจ๋งดี แทนที่จะย้อนเวลากลับไปใช้ชีวิต เขากลับใช้ชีวิตแบบเร่งเวลาและใช้ชีวิตในวันเกิดของตัวเอง ซึ่งเร็วกว่าวันเกิดตัวเองเพียงปีเดียว สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ก็คือทำไมเขาไม่เคยเล่าให้ภรรยาและเพื่อนสนิทฟังเลยว่าเขากำลังเผชิญอะไรอยู่ เขาไม่เคยพยายามเลยด้วยซ้ำ ซึ่งมันเหลือเชื่อและน่าหงุดหงิดสุดๆ! เป็นไปได้ไหมที่มันเร่งเวลาเกินไปจนเขาไม่สามารถพูดถึงมันได้เลย บางทีอาจจะใช่สำหรับบางฉาก แต่ในวันเกิดอื่นๆ ดูเหมือนว่าเขาจะมีเวลาอธิบายให้อลิซฟังว่าเกิดอะไรขึ้น ยังไงก็ตาม มันก็จบลงได้ค่อนข้างดี คล้ายกับตอนจบของ Groundhog Day นั่นคือเขาแค่ต้องเรียนรู้บทเรียนของตัวเอง แต่น่าเสียดายที่เขาเสียเวลาไปหลายปีขนาดนั้น!
เราทุกคนต่างเคยดูหนังและซีรีส์เกี่ยวกับผู้คนที่ถูกจำกัดอยู่ในห้วงเวลา เรื่องแรก (และดีที่สุด) คือ Groundhog Day ต่อด้วย Palm Springs, Russian Doll… ทั้งหมดนี้มีความเหมือนกันบางอย่าง: บทบาทหลักจะดำเนินไปในวันเดียวกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งพวกเขา “เรียนรู้บางสิ่งที่สำคัญเกี่ยวกับชีวิต” เรื่องนี้แตกต่างออกไปเล็กน้อย: วันหลังจากวันเกิดครบรอบ 40 ปี ชายที่ควรจะเป็นคนขยันทำงานตื่นขึ้นและพบว่าหนึ่งปีผ่านไปแล้ว และตอนนี้ก็เป็นวันเกิดครบรอบ 41 ปีของเขาแล้ว ภรรยาของเขากำลังตั้งครรภ์และเขาจำเรื่องราวในปีที่ผ่านมาไม่ได้ สถานการณ์เดียวกันนี้เกิดขึ้นซ้ำอีกเป็นเวลา 10 ปี เขาไม่ได้มีชีวิตอยู่จริงๆ เป็นเวลา 10 ปี จนกระทั่งเขา “เรียนรู้บางสิ่งที่สำคัญเกี่ยวกับชีวิต”
ฉันแนะนำให้ดูหนังเรื่อง “click 2006” ภาพยนตร์เรื่องนี้มีแนวคิดคล้ายคลึงกับภาพยนตร์เรื่อง “click 2006” Still Time แต่ภาพยนตร์เรื่อง “click” พาผู้ชมไปในทิศทางที่ต้องการได้ดีกว่ามาก ข้อบกพร่องที่สำคัญของภาพยนตร์เรื่องนี้คือไม่ได้แสดงให้เห็นว่านักแสดงหลักของเรื่องใส่ใจเรื่องงานมากกว่าชีวิต ผู้ชมเพลิดเพลินไปกับการที่ภาพยนตร์เน้นไปที่การผ่านไปของเวลาและตอนจบที่มีความสุขของภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่จากมุมมองของนักวิจารณ์ภาพยนตร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่สมควรได้รับคะแนนมากกว่า 6 ดาว ฉันแนะนำภาพยนตร์เรื่องนี้สำหรับผู้ชมมือใหม่ และฉันแนะนำนักวิจารณ์ไม่ให้เคร่งครัดเกินไปเพราะเป็นไปได้ที่เวลาจะผ่านไปอย่างรวดเร็วสำหรับคุณและคุณจะไม่สนุกกับสิ่งใดเลย
การชมภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ฉันประทับใจมาก ในชีวิต เรามักจะรู้สึกเสียใจก็ต่อเมื่อมองย้อนกลับไปเท่านั้น ดันเต้ ซึ่งรับบทโดยเอโดอาร์โด เลโอ รู้สึกเหมือนเป็นภาพสะท้อนของผู้คนรอบตัวฉันและตัวฉันเองด้วยซ้ำ เขาถูกบดบังด้วยมุมมองของความรับผิดชอบต่อตนเอง ทำงานที่บริษัทเพื่อเงินเดือนแต่ต้องอดทนกับคำวิจารณ์ เขาเลือกที่จะมุ่งความสนใจไปที่อาชีพการงานโดยคิดว่าอาชีพการงานจะช่วยสร้างอนาคตให้กับครอบครัวของเขาได้ ในทางกลับกัน ตัวละครอลิซ ซึ่งรับบทโดยเบียทริซ รอนกี เป็นภรรยาที่รักใคร่และทำงานหนักเพื่อรักษาความอบอุ่นในชีวิตแต่งงานของพวกเขา
ฉันเชื่อว่าการตัดสินใจในขณะนั้นไม่มีคำว่าถูกหรือผิดที่ชัดเจน มีเพียงเวลาเท่านั้นที่เราจะเข้าใจถึงผลที่ตามมา เนื้อเรื่องบรรยายถึงความสัมพันธ์นอกสมรสของดันเต้ได้อย่างชาญฉลาดและรวดเร็ว แต่ความเสียใจของเขาปรากฏชัดผ่านการแสดงออกและการตัดสินใจในเวลาต่อมา สิ่งนี้ทำให้ฉันเตือนตัวเองว่าแม้แหล่งที่มาของรายได้อาจดูเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลในสังคม แต่อนาคตของครอบครัวขึ้นอยู่กับความเข้าใจและความพยายามร่วมกันของทั้งสองฝ่าย มากกว่าที่ฝ่ายหนึ่งจะหลบหนีออกไปข้างนอกในขณะที่อีกฝ่ายหนึ่งรอคอยอย่างเงียบๆ
เรื่องราวน่ารำคาญเกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่ประสบกับเหตุการณ์เพียงวันเดียวในชีวิตของเขาในแต่ละปี โดยเริ่มตั้งแต่วันเกิดอายุครบ 40 ปีของเขา สำหรับเขา 7 วันเท่ากับ 7 ปีสำหรับคนอื่นๆ ในชีวิต เพียงแต่เขาไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นในอีก 364 วันต่อปี Still Time เรื่องนี้สัมพันธ์กับภาพยนตร์ที่วนเวียนอยู่ในห้วงเวลาอันไม่รู้จบที่สร้างขึ้นตั้งแต่ Groundhog Day ส่วนที่น่ารำคาญที่สุดของตัวละครนี้คือความโง่เขลาไม่รู้จบของเขาในการจัดการกับผู้คนที่เคยประสบเหตุการณ์ที่เขาไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับมัน ในตอนแรกก็เข้าใจได้ แต่เขาก็อาจจะได้เบาะแสหลังจากนั้นไม่นาน ปฏิกิริยาของคนเหล่านั้นในชีวิตของเขาในวันที่พวกเขาอยู่ร่วมกันก็น่ารำคาญไม่แพ้กัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรักในชีวิตของเขาและพี่ชายของเขา ในความเป็นจริง พวกเขาคงส่งเขาไปเข้าสถาบันเพราะสิ่งที่เขาพูดและพฤติกรรมของเขา ไม่มีบทเรียนใดๆ เลยนอกจากว่าเขาทำงานหนักเกินไป เอโดอาร์โด เลโอ ทำงานหนักมากในบทนำของหนังตลก/ดราม่าเรื่องนี้ และบางครั้งเขาก็ทำได้ดี บางครั้งก็ไม่ แต่เขาก็ทำงานตามบทที่เป็นไปไม่ได้ มีอารมณ์ขันที่จริงใจบ้างเป็นครั้งคราว แต่ต้องมีอีกมากเพื่อให้หนังเรื่องนี้ประสบความสำเร็จ หรือทำน้อยกว่านี้มากเพื่อให้เป็นหนังดราม่า
